Nie wahaj się proponować zmian. Możesz komentować, uzupełniać, redagować każdy fragment dokumentu.
Standard tworzenia dostępnych materiałów wideo
1. Cel standardu
Standard określa zasady przygotowania i publikacji materiałów wideo w sposób zapewniający:
- dostępnośćdostępnośćZakres, w jakim produkty, systemy, usługi, środowiska i obiekty mogą być używane przez ludzi z populacji o najszerszym zakresie cech i możliwości, aby osiągnąć określony cel w określonym kontekście użytkowania (ISO TC 159). Właściwość środowiska (przestrzeni fizycznej, rzeczywistości cyfrowej, systemów informacyjno-komunikacyjnych, produktów, usług), która pozwala osobom z trudnościami funkcjonalnymi (fizycznymi, poznawczymi) na korzystanie z niego na zasadzie równości z innymi. cyfrową,
- możliwość odbioru treści przez różnych użytkowników,
- równoważność przekazu niezależnie od sposobu percepcji,
- czytelność i zrozumiałośćzrozumiałośćWłaściwość strony internetowej lub aplikacji mobilnej umożliwiającą użytkownikowi tych stron i aplikacji zrozumienie treści i sposobu ich prezentacji. materiału,
- spójność komunikacji organizacji.
Standard wspiera organizację procesów komunikacji cyfrowej oraz realizację wymagań dostępności cyfrowej.
Standard łączy wymagania dostępności cyfrowej z zasadami jakości i organizacji pracy. Jeżeli dane postanowienie wynika z WCAG, normy lub przepisu prawa, ocenia się je według właściwego wymagania. Pozostałe wskazówki wspierają czytelność, zrozumiałość i spójność materiałów, ale nie zastępują ani nie zmieniają wymagań normatywnych.
2. Zakres stosowania
Standard stosuje się do materiałów wideo publikowanych lub wykorzystywanych przez organizację, w szczególności:
- materiałów informacyjnych,
- materiałów edukacyjnych,
- nagrań wydarzeń,
- webinariów,
- transmisji na żywo,
- materiałów publikowanych w mediach społecznościowych,
- materiałów promocyjnych,
- instruktaży i prezentacji.
Standard ma zastosowanie niezależnie od:
- kanału publikacji,
- platformy publikacyjnej,
- sposobu dystrybucji materiału.
3. Zasady ogólne
Dostępność materiału wideo powinna być uwzględniana na etapie:
- planowania,
- scenariusza,
- nagrania,
- montażu,
- publikacji.
Elementy dostępności nie powinny być traktowane jako działania wykonywane wyłącznie po zakończeniu produkcji materiału.
Materiał wideo powinien umożliwiać:
- odbiór informacji bez dźwięku,
- odbiór informacji bez obrazu,
- zrozumienie przekazu przez użytkowników korzystających z technologii wspomagających.
Kluczowe informacje nie powinny być przekazywane wyłącznie:
- obrazem,
- dźwiękiem,
- kolorem,
- tekstem osadzonym wyłącznie w obrazie.
4. Struktura i organizacja materiału
Materiał wideo powinien mieć:
- czytelną strukturę,
- logiczną kolejność informacji,
- przewidywalny przebieg komunikatu.
Najważniejsze informacje powinny być przekazywane:
- na początku materiału,
- w sposób wyraźny,
- z wykorzystaniem różnych form przekazu.
W dłuższych materiałach należy:
- stosować podział na sekcje lub rozdziały,
- wyraźnie oddzielać poszczególne części materiału,
- wspierać orientację użytkownika.
5. Napisy rozszerzone
Materiały wideo zawierające dźwięk powinny mieć napisy rozszerzonenapisy rozszerzoneTekstowa wersja ścieżki dźwiękowej materiału wideo lub transmisji. Napisy powinny obejmować wypowiedzi, ważne dźwięki, identyfikację mówców, a w razie potrzeby także informacje o muzyce lub efektach dźwiękowych. obejmujące dialogi oraz istotne informacje przekazywane dźwiękiem.
Napisy rozszerzone powinny:
- być zgodne z treścią wypowiedzi,
- uwzględniać dialogi oraz istotne informacje przekazywane dźwiękiem,
- być zsynchronizowane z obrazem,
- być czytelne niezależnie od tła,
- być wyświetlane wystarczająco długo, aby umożliwić przeczytanie treści.
Napisy rozszerzone powinny uwzględniać:
- identyfikację mówców — jeżeli ma to znaczenie dla odbioru,
- informacje o istotnych dźwiękach,
- zmiany języka wypowiedzi — jeżeli występują.
Napisy generowane automatycznie wymagają weryfikacji i korekty przed publikacją. Korekta powinna obejmować co najmniej treść wypowiedzi, synchronizację, interpunkcję, identyfikację mówców oraz informacje o istotnych dźwiękach.
6. Treści równoważne i audiodeskrypcja
Materiał wideo powinien mieć formę umożliwiającą odbiór informacji bez obrazu.
Jeżeli istotna informacja jest przekazywana wizualnie i nie wynika z głównej ścieżki dźwiękowej, należy zapewnić audiodeskrypcję, gdy wymaga jej właściwe kryterium dostępności. Alternatywa tekstowaalternatywa tekstowaTekstowy odpowiednik informacji nietekstowej, na przykład obrazu, wykresu, nagrania lub elementu interaktywnego. Alternatywa tekstowa powinna przekazywać funkcję albo znaczenie elementu, a nie tylko opisywać jego wygląd. może uzupełniać materiał, ale nie zastępuje audiodeskrypcji w sytuacji, w której jest ona wymagana.
W zależności od charakteru materiału formą równoważną może być:
- transkrypcjatranskrypcjaTekstowy zapis treści dźwiękowej, na przykład wypowiedzi z nagrania, podcastu, filmu lub transmisji. Transkrypcja powinna być kompletna, uporządkowana i możliwa do odczytania bez odtwarzania materiału.,
- opis istotnych elementów wizualnych,
- audiodeskrypcjaaudiodeskrypcjaPrzekazywany głosem w przerwach między wypowiedziami lub jako osobna ścieżka dźwiękowa opis treści wizualnych w materiale wideo.,
- inna równoważna alternatywa tekstowa jako uzupełnienie, jeżeli jest właściwa dla kontekstu publikacji.
Treści równoważne powinny:
- przekazywać sens materiału,
- uwzględniać informacje istotne dla zrozumienia przekazu,
- umożliwiać odbiór treści bez konieczności oglądania materiału.
Jeżeli wszystkie istotne informacje wizualne są już przekazane w głównej ścieżce dźwiękowej, dodatkowa audiodeskrypcja nie jest potrzebna.
7. Czytelność wizualna
Elementy wizualne materiału powinny być czytelne na różnych urządzeniach.
W szczególności należy:
- zapewniać kontrastkontrastRóżnica jasności między tekstem lub elementem graficznym a tłem. Odpowiedni kontrast ułatwia odczyt osobom słabowidzącym, użytkownikom urządzeń mobilnych i osobom korzystającym z treści w trudnych warunkach oświetleniowych. zgodny z właściwymi wymaganiami WCAG, jeżeli mają zastosowanie,
- stosować czytelne kroje pisma,
- ograniczać liczbę jednocześnie prezentowanych informacji,
- dobierać wielkość tekstu tak, aby pozostawał czytelny na docelowych urządzeniach; jest to wskazówka jakościowa, o ile dla danego elementu nie ma zastosowania konkretne wymaganie normatywne.
Należy unikać:
- zbyt małego tekstu,
- plansz z nadmiarem treści,
- nadmiernej liczby elementów dekoracyjnych,
- prezentowania istotnych informacji wyłącznie kolorem.
Materiały powinny pozostawać czytelne również na urządzeniach mobilnych.
8. Dźwięk i sposób przekazywania treści
Nagranie powinno zapewniać dobrą jakość dźwiękujakość dźwiękuCecha nagrania wpływająca na zrozumiałość wypowiedzi. Dobra jakość dźwięku oznacza między innymi wyraźną mowę, odpowiednią głośność, ograniczony szum tła i brak zakłóceń utrudniających odbiór..
W szczególności należy:
- zapewniać wyraźną i zrozumiałą mowę,
- ograniczać zakłócenia i szumy,
- unikać zagłuszania wypowiedzi muzyką lub efektami dźwiękowymi,
- dostosowywać tempo wypowiedzi do możliwości odbioru treści.
Treść mówiona powinna:
- być jednoznaczna,
- mieć logiczną strukturę,
- wspierać zrozumienie komunikatu.
9. Elementy dynamiczne i bezpieczeństwo
Materiały wideo nie powinny zawierać:
- elementów migających,
- gwałtownych zmian obrazu,
- efektów utrudniających odbiór treści.
Animacje i przejścia powinny:
- wspierać komunikat,
- nie powodować dezorientacji użytkownika,
- nie utrudniać odczytu informacji.
Należy ograniczać elementy mogące powodować dyskomfort lub przeciążenie poznawcze. Materiał nie może zawierać błysków lub migania przekraczających próg bezpieczeństwa określony w WCAG.
10. Odtwarzanie i sterowanie
Materiał wideo powinien być publikowany w sposób umożliwiający użytkownikowi:
- zatrzymanie materiału,
- wstrzymanie odtwarzania,
- wznowienie odtwarzania,
- kontrolę głośności — jeżeli jest dostępna.
Materiały nie powinny uruchamiać się automatycznie z dźwiękiem.
Odtwarzacz powinien wspierać wymagania dostępności cyfrowej.
11. Publikacja materiału
Publikacja materiału powinna obejmować:
- przypisanie napisów,
- udostępnienie treści równoważnych,
- przygotowanie opisu materiału,
- zapewnienie poprawnego działania materiału po publikacji.
Opis materiału powinien:
- jasno wskazywać temat materiału,
- umożliwiać identyfikację treści,
- zawierać informacje o dostępnych alternatywach — jeżeli są wymagane.
12. Weryfikacja przed publikacją
Przed publikacją należy sprawdzić, czy materiał wideo spełnia wymagania określone w standardzie.
13. Postanowienia końcowe
Standard stanowi element systemu zarządzania komunikacją cyfrową i publikacją treści.
Standard powinien być:
- stosowany przy przygotowaniu materiałów wideo,
- uwzględniany w działaniach szkoleniowych,
- wykorzystywany przy opracowywaniu wzorów materiałów.
Stosowanie standardu wspiera dostępność cyfrową, jakość komunikacji oraz równy dostęp użytkowników do informacji publikowanych przez organizację.