Przejdź do głównej zawartości
Wersja robocza
Jest to dokument roboczy, który w dowolnym momencie może zostać zmieniony, zastąpiony lub usunięty. Nie należy korzystać z tego opracowania jako czegoś innego niż dokumentu w trakcie opracowywania.
Nie wahaj się proponować zmian. Możesz komentować, uzupełniać, redagować każdy fragment dokumentu.

Standard tworzenia dostępnych grafik i materiałów wizualnych

Opracowanie: Bartłomiej Wilk . Współpraca: Joanna Kapa, Damian Żłobicki, Aleksandra Cybulska, Stefan Wajda
Data zgłoszenia: 16 kwietnia 2026 r., ostatnia aktualizacja: 16 września 2026 r.

1. Cel standardu

Standard określa zasady projektowania, przygotowania i publikacji grafik oraz materiałów wizualnych w sposób zapewniający:

  • dostępnośćdostępnośćZakres, w jakim produkty, systemy, usługi, środowiska i obiekty mogą być używane przez ludzi z populacji o najszerszym zakresie cech i możliwości, aby osiągnąć określony cel w określonym kontekście użytkowania (ISO TC 159). Właściwość środowiska (przestrzeni fizycznej, rzeczywistości cyfrowej, systemów informacyjno-komunikacyjnych, produktów, usług), która pozwala osobom z trudnościami funkcjonalnymi (fizycznymi, poznawczymi) na korzystanie z niego na zasadzie równości z innymi. cyfrową,
  • czytelność informacji,
  • zrozumiałośćzrozumiałośćWłaściwość strony internetowej lub aplikacji mobilnej umożliwiającą użytkownikowi tych stron i aplikacji zrozumienie treści i sposobu ich prezentacji. komunikatu,
  • możliwość odbioru treści przez różnych użytkowników,
  • spójność komunikacji wizualnej organizacji.

Standard wspiera organizację procesów komunikacji cyfrowej oraz realizację wymagań dostępności cyfrowej.

Standard łączy wymagania dostępności cyfrowej z zasadami jakości i organizacji pracy. Jeżeli dane postanowienie wynika z WCAG, normy lub przepisu prawa, ocenia się je według właściwego wymagania. Pozostałe wskazówki wspierają czytelność, zrozumiałość i spójność materiałów, ale nie zastępują ani nie zmieniają wymagań normatywnych.


2. Zakres stosowania

Standard stosuje się do materiałów wizualnych publikowanych lub wykorzystywanych przez organizację, w szczególności:

  • grafik informacyjnych,
  • banerów,
  • plakatów,
  • infografik,
  • ilustracji,
  • miniatur materiałów wideo,
  • materiałów publikowanych w mediach społecznościowych,
  • materiałów promocyjnych,
  • prezentacji i plansz informacyjnych,
  • elementów wizualnych publikowanych na stronach internetowych i w dokumentach cyfrowych.

Standard ma zastosowanie niezależnie od:

  • kanału publikacji,
  • technologii wykonania materiału,
  • rodzaju urządzenia wykorzystywanego przez użytkownika.

3. Zasady ogólne

Grafika lub materiał wizualny powinny wspierać przekaz informacji, a nie utrudniać jego odbiór.

Projekt materiału powinien umożliwiać:

  • szybkie rozpoznanie głównego komunikatu,
  • odczytanie treści na różnych urządzeniach,
  • zrozumienie przekazu przez użytkowników o różnych potrzebach.

Dostępność materiałów wizualnych powinna być uwzględniana na etapie projektowania.

Elementy wizualne nie powinny być jedynym źródłem kluczowych informacji.


4. Czytelność i kontrast

Tekst oraz elementy informacyjne umieszczone na grafice powinny być czytelne i wyraźnie odróżniać się od tła.

W szczególności należy:

  • zapewniać kontrastkontrastRóżnica jasności między tekstem lub elementem graficznym a tłem. Odpowiedni kontrast ułatwia odczyt osobom słabowidzącym, użytkownikom urządzeń mobilnych i osobom korzystającym z treści w trudnych warunkach oświetleniowych. zgodny z właściwymi wymaganiami WCAG, jeżeli mają zastosowanie,
  • unikać zestawień kolorystycznych utrudniających odczyt,
  • zapewniać czytelność tekstu niezależnie od rodzaju tła,
  • stosować rozwiązania poprawiające czytelność na tłach zdjęciowych lub dynamicznych.

W przypadku materiałów zawierających tekst należy unikać:

  • jasnego tekstu na jasnym tle,
  • ciemnego tekstu na ciemnym tle,
  • nadmiernie dekoracyjnych efektów wizualnych,
  • przezroczystości utrudniającej odczyt.

5. Typografia

W materiałach wizualnych należy stosować typografię wspierającą czytelność.

W szczególności należy:

  • stosować czytelne kroje pisma,
  • ograniczać liczbę używanych fontów,
  • zachowywać odpowiednią wielkość tekstu,
  • zapewniać odpowiednie odstępy między liniami i znakami.

Należy unikać:

  • fontów dekoracyjnych utrudniających odczyt,
  • nadmiernego zagęszczenia tekstu,
  • długich fragmentów zapisanych wielkimi literami,
  • kursywy w dłuższych fragmentach tekstu.

Tekst powinien pozostawać czytelny również na urządzeniach mobilnych.


6. Struktura i hierarchia informacji

Materiał wizualny powinien mieć wyraźną strukturę i hierarchię informacji.

Najważniejsze informacje powinny być:

  • widoczne natychmiast,
  • odpowiednio wyróżnione,
  • umieszczone w przewidywalnym miejscu.

Układ materiału powinien:

  • prowadzić użytkownika przez informacje w logicznej kolejności,
  • ograniczać przeciążenie informacyjne,
  • wspierać szybkie zrozumienie komunikatu.

Należy unikać:

  • nieuporządkowanego układu elementów,
  • nadmiaru elementów dekoracyjnych,
  • wielu konkurujących komunikatów w jednym materiale.

7. Przekazywanie informacji

Informacje nie mogą być przekazywane wyłącznie:

  • kolorem,
  • położeniem elementu,
  • ikoną bez opisu,
  • efektem wizualnym.

W przypadku wyróżnień należy stosować dodatkowe oznaczenia, np.:

  • tekst,
  • symbole,
  • etykiety,
  • kontrastujące elementy graficzne.

Treść materiału wizualnego powinna być możliwa do zrozumienia również bez interpretowania cech wizualnych.


8. Treść tekstowa i równoważność informacji

Informacje zawarte na grafice powinny być dostępne również w formie tekstowej, w treści publikacji lub w opisie alternatywnym.

W szczególności:

  • grafika nie powinna być jedynym źródłem ważnych informacji,
  • materiały złożone powinny mieć tekstowe wyjaśnienie informacji potrzebnych do zrozumienia przekazu.

W przypadku infografik lub materiałów zawierających dane należy zapewnić możliwość zapoznania się z informacją bez konieczności interpretowania obrazu. W komunikatach o znaczeniu publicznym należy preferować tekst natywny w treści strony lub posta zamiast przenoszenia całego komunikatu do grafiki.


9. Czytelność na różnych urządzeniach

Grafiki i materiały wizualne powinny być projektowane z uwzględnieniem odbioru:

  • na urządzeniach mobilnych,
  • na ekranach o różnych rozmiarach,
  • przy różnych poziomach powiększenia.

W szczególności należy:

  • testować czytelność materiałów w mniejszych rozmiarach,
  • unikać umieszczania istotnych informacji przy krawędziach grafiki,
  • zapewniać odpowiednią wielkość elementów informacyjnych.

10. Elementy dynamiczne i bezpieczeństwo

Materiały wizualne nie powinny zawierać:

  • elementów migających,
  • gwałtownych zmian obrazu,
  • animacji utrudniających odbiór treści.

Animacje:

  • powinny być spokojne,
  • nie powinny rozpraszać użytkownika,
  • nie powinny utrudniać odczytu informacji.

Należy ograniczać elementy mogące powodować dyskomfort lub dezorientację użytkownika.


11. Spójność materiałów wizualnych

Materiały wizualne publikowane przez organizację powinny być spójne pod względem:

  • sposobu prezentacji informacji,
  • stosowanych oznaczeń,
  • struktury komunikatu,
  • zasad czytelności,
  • stosowanych rozwiązań w zakresie dostępności.

Podobne rodzaje materiałów powinny wykorzystywać podobny sposób organizacji treści.


12. Weryfikacja przed publikacją

Przed publikacją należy sprawdzić, czy materiał spełnia wymagania określone w standardzie.


13. Postanowienia końcowe

Standard stanowi element systemu zarządzania komunikacją cyfrową i publikacją treści.

Standard powinien być:

  • stosowany przy projektowaniu materiałów wizualnych,
  • uwzględniany w działaniach szkoleniowych,
  • wykorzystywany przy opracowywaniu wzorów i szablonów materiałów.

Stosowanie standardu wspiera dostępność cyfrową, jakość komunikacji oraz równy dostęp użytkowników do informacji publikowanych przez organizację.