Nie wahaj się proponować zmian. Możesz komentować, uzupełniać, redagować każdy fragment dokumentu.
Standard opisów alternatywnych i treści równoważnych
1. Cel standardu
Standard określa zasady tworzenia opisów alternatywnych oraz zapewniania treści równoważnych dla materiałów wizualnych i multimedialnych.
Celem standardu jest zapewnienie, aby informacje przekazywane:
- obrazem,
- grafiką,
- materiałem wizualnym,
- materiałem audio lub wideo
były dostępne również w innych formach odbioru.
Standard wspiera realizację wymagań dostępności cyfrowej oraz organizację procesów komunikacji cyfrowej.
Standard łączy wymagania dostępności cyfrowej z zasadami jakości i organizacji pracy. Jeżeli dane postanowienie wynika z WCAG, normy lub przepisu prawa, ocenia się je według właściwego wymagania. Pozostałe wskazówki wspierają czytelność, zrozumiałośćzrozumiałośćWłaściwość strony internetowej lub aplikacji mobilnej umożliwiającą użytkownikowi tych stron i aplikacji zrozumienie treści i sposobu ich prezentacji. i spójność materiałów, ale nie zastępują ani nie zmieniają wymagań normatywnych.
2. Zakres stosowania
Standard stosuje się do:
- grafik informacyjnych,
- zdjęć,
- ilustracji,
- ikon,
- wykresów,
- infografik,
- materiałów wideo,
- materiałów audio,
- prezentacji,
- materiałów publikowanych w mediach społecznościowych,
- treści publikowanych na stronach internetowych,
- dokumentów cyfrowych.
Standard ma zastosowanie niezależnie od:
- kanału publikacji,
- technologii,
- rodzaju materiału.
3. Zasada podstawowa
Każda informacja przekazywana w sposób wizualny lub dźwiękowy powinna mieć równoważną alternatywę umożliwiającą odbiór informacji przez użytkowników korzystających z innych sposobów percepcji lub technologii wspomagających.
Alternatywa tekstowaalternatywa tekstowaTekstowy odpowiednik informacji nietekstowej, na przykład obrazu, wykresu, nagrania lub elementu interaktywnego. Alternatywa tekstowa powinna przekazywać funkcję albo znaczenie elementu, a nie tylko opisywać jego wygląd. w rozumieniu WCAG oznacza tekstową formę informacji nietekstowej. Może nią być tekst alternatywnytekst alternatywnyKrótki opis obrazu, grafiki, zdjęcia, ikony lub wykresu, który jest odczytywany przez technologie wspomagające albo wyświetlany, gdy obraz nie jest dostępny. Tekst alternatywny powinien być zwięzły i dopasowany do kontekstu publikacji. przypisany do elementu, opis alternatywny w treści publikacji, transkrypcjatranskrypcjaTekstowy zapis treści dźwiękowej, na przykład wypowiedzi z nagrania, podcastu, filmu lub transmisji. Transkrypcja powinna być kompletna, uporządkowana i możliwa do odczytania bez odtwarzania materiału., napisy rozszerzonenapisy rozszerzoneTekstowa wersja ścieżki dźwiękowej materiału wideo lub transmisji. Napisy powinny obejmować wypowiedzi, ważne dźwięki, identyfikację mówców, a w razie potrzeby także informacje o muzyce lub efektach dźwiękowych., opis treści wizualnej lub inna forma tekstowa odpowiednia do rodzaju materiału i sposobu publikacji.
Opis alternatywny jest redakcyjnym opisem znaczenia lub funkcji materiału. Tekst alternatywny jest techniczną formą przekazania takiego opisu w konkretnym narzędziu, na przykład w atrybucie alt albo w polu opisu grafiki w systemie publikacji. Nie każdy opis alternatywny musi być zapisany w atrybucie alt.
Opis alternatywny oraz treść równoważnatreść równoważnaTreść przekazująca ten sam sens i najważniejsze informacje w innej formie niż materiał pierwotny. Przykładem jest transkrypcja nagrania, opis wykresu, tekst alternatywny grafiki albo streszczenie informacji wizualnych z filmu., plik, formularz, wpis w mediach społecznościowych albo materiał opublikowany na stronie internetowej. powinny:
- przekazywać znaczenie materiału,
- uwzględniać kontekst publikacji,
- wspierać zrozumienie komunikatu.
Opis alternatywny nie jest technicznym opisem obrazu, lecz elementem komunikacji.
4. Opisy alternatywne grafik
Grafiki zawierające informacje powinny mieć opis alternatywny.
Opis alternatywny powinien:
- przekazywać znaczenie grafiki,
- uwzględniać kontekst publikacji,
- zawierać informacje istotne dla użytkownika,
- być zrozumiały samodzielnie.
Opis powinien odpowiadać na pytanie:
„Jaką informację użytkownikużytkownikosoba, która wchodzi w interakcję z produktem, usługą lub środowiskiem powinien uzyskać dzięki tej grafice?”
Opis alternatywny powinien:
- być zwięzły,
- jednoznaczny,
- dostosowany do funkcji grafiki.
5. Zakres informacji w opisie
Zakres opisu zależy od funkcji materiału.
Grafiki informacyjne
Informacje przekazywane za pomocą grafiki powinny mieć równoważną formę tekstową, odpowiednią do sposobu publikacji materiału.
Grafiki ilustracyjne
Opis powinien koncentrować się na znaczeniu grafiki w kontekście treści.
Nie ma potrzeby szczegółowego opisywania wszystkich elementów obrazu.
Grafiki dekoracyjne
Grafiki niewnoszące informacji powinny być oznaczane jako dekoracyjne. W HTML i systemach zarządzania treścią zwykle realizuje się to przez pusty tekst alternatywny. W mediach społecznościowych sposób oznaczenia dekoracyjności zależy od funkcji udostępnionych przez platformę.
Nie należy tworzyć opisów dla grafik dekoracyjnych, jeżeli ich pominięcie nie powoduje utraty informacji ani funkcji.
6. Treści równoważne dla materiałów złożonych
Materiały złożone, takie jak:
- wykresy,
- infografiki,
- schematy,
- mapy,
- prezentacje danych
powinny mieć treści równoważne umożliwiające zrozumienie informacji bez konieczności interpretowania obrazu.
Treść równoważna powinna:
- przekazywać sens materiału,
- wyjaśniać zależności,
- zawierać kluczowe dane i wnioski.
Treść równoważna nie powinna ograniczać się do ogólnego streszczenia.
7. Treści równoważne dla materiałów audio i wideo
Materiały audio i wideo powinny mieć formy równoważne dobrane do rodzaju materiału i informacji, które przekazuje.
W szczególności należy zapewnić:
- transkrypcję dla materiałów audio,
- napisy rozszerzone obejmujące dialogi oraz istotne informacje przekazywane dźwiękiem,
- opis treści wizualnej, gdy informacja istotna dla zrozumienia materiału jest przekazywana obrazem,
- audiodeskrypcję, jeżeli jest wymagana dla zrozumienia materiału wideo,
- inną równoważną formę tekstową, jeżeli jest właściwa dla kontekstu publikacji i nie zastępuje rozwiązania wymaganego przez właściwe kryterium dostępności.
Alternatywa tekstowa może uzupełniać materiał wideo, ale nie zastępuje audiodeskrypcji w sytuacji, w której audiodeskrypcjaaudiodeskrypcjaPrzekazywany głosem w przerwach między wypowiedziami lub jako osobna ścieżka dźwiękowa opis treści wizualnych w materiale wideo. jest wymagana.
Treści równoważne powinny umożliwiać odbiór informacji:
- bez obrazu,
- bez dźwięku,
- bez jednoczesnego odbioru różnych form przekazu.
8. Zasady redakcyjne opisów alternatywnych
W opisach alternatywnych należy:
- koncentrować się na znaczeniu materiału,
- uwzględniać kontekst publikacji,
- stosować prosty i jednoznaczny język.
Należy unikać:
- zbędnych szczegółów,
- powtarzania informacji zawartych obok grafiki,
- sformułowań typu:
- „obrazek przedstawia”,
- „na zdjęciu widać”,
- „grafika pokazuje”,
- opisów technicznych niewnoszących wartości informacyjnej.
Opis powinien być możliwy do zrozumienia bez dostępu do obrazu.
9. Spójność opisów i treści równoważnych
Opisy alternatywne oraz treści równoważne powinny być:
- spójne z treścią komunikatu,
- zgodne z rzeczywistą funkcją materiału,
- przygotowywane według jednolitych zasad.
Materiały dotyczące tego samego zagadnienia nie powinny zawierać sprzecznych lub rozbieżnych informacji.
10. Wykorzystanie narzędzi automatycznych i AI
Dopuszcza się wykorzystanie:
- narzędzi automatycznych,
- mechanizmów generowania opisów,
- rozwiązań opartych na AI
jako wsparcia procesu przygotowania opisów alternatywnych i treści równoważnych.
Treści generowane automatycznie wymagają:
- weryfikacji,
- redakcji,
- dostosowania do kontekstu publikacji.
Odpowiedzialność za jakość opisu ponosi organizacjaorganizacjaGrupa ludzi, instytucja lub państwo, które działają razem, by osiągnąć wspólne cele, posiadając ustaloną strukturę. Zobacz także: podmiot publiczny publikująca materiał.
11. Weryfikacja przed publikacją
Przed publikacją należy sprawdzić, czy opisy alternatywne i treści równoważne spełniają wymagania określone w standardzie.
12. Postanowienia końcowe
Standard stanowi element systemu zarządzania komunikacją cyfrową i publikacją treści.
Standard powinien być:
- stosowany przy przygotowaniu materiałów wizualnych i multimedialnych,
- uwzględniany w działaniach szkoleniowych,
- wykorzystywany przy opracowywaniu wzorów materiałów.
Stosowanie standardu wspiera dostępnośćdostępnośćZakres, w jakim produkty, systemy, usługi, środowiska i obiekty mogą być używane przez ludzi z populacji o najszerszym zakresie cech i możliwości, aby osiągnąć określony cel w określonym kontekście użytkowania (ISO TC 159). Właściwość środowiska (przestrzeni fizycznej, rzeczywistości cyfrowej, systemów informacyjno-komunikacyjnych, produktów, usług), która pozwala osobom z trudnościami funkcjonalnymi (fizycznymi, poznawczymi) na korzystanie z niego na zasadzie równości z innymi. cyfrową, jakość komunikacji oraz równy dostęp użytkowników do informacji publikowanych przez organizację.