Nie wahaj się proponować zmian. Możesz komentować, uzupełniać, redagować każdy fragment dokumentu.
Profile i zakres ocen stanu dostępności i zgodności
1. Cel dokumentu
Dokument określa zasady rozróżniania ocen planowych i doraźnych, ustalania zakresu oceny oraz stosowania profilu wstępnego, rozszerzonego i pogłębionego.
Wyjaśnia również różnicę między profilem oceny planowej a najniższym profilem stosowania scenariusza testu.
2. Oceny planowe i doraźne
OrganizacjaorganizacjaGrupa ludzi, instytucja lub państwo, które działają razem, by osiągnąć wspólne cele, posiadając ustaloną strukturę. Zobacz także: podmiot publiczny uzyskuje wiedzę o stanie dostępności i zgodności rozwiązania cyfrowego w wyniku różnych ocen prowadzonych w całym okresie jego użytkowania.
Ze względu na sposób określania celu i zakresu wyróżnia się:
- oceny planowe;
- oceny doraźne.
Rozróżnienie to ma znaczenie dla sposobu ustalania zakresu oceny.
Profile wstępny, rozszerzony i pogłębiony stosuje się do ocen planowych. Zakres ocen doraźnych wynika natomiast z konkretnego zdarzenia lub potrzeby informacyjnej.
2.1. Oceny planowe
Oceny planowe są prowadzone w ramach systematycznego rozpoznawania stanu dostępności i zgodności rozwiązania cyfrowego.
Służą w szczególności:
- uzyskaniu pierwszego uporządkowanego obrazu stanu;
- planowemu zwiększaniu zakresu wiedzy;
- obejmowaniu oceną kolejnych wymagań dostępności;
- zwiększaniu zakresu funkcjonalnego ocen;
- zwiększaniu liczby i zróżnicowania ocenianych obiektów oraz reprezentatywności badanej próby;
- aktualizowaniu lub weryfikowaniu wcześniejszej wiedzy;
- pogłębianiu rozpoznania wybranych zagadnień;
- ocenianiu wymagań dodatkowych.
Zakres oceny planowej określa się z zastosowaniem profilu odpowiedniego do celu oceny i aktualnego zakresu udokumentowanej wiedzy.
2.2. Oceny doraźne
Oceny doraźne są podejmowane w związku z określonym zdarzeniem albo potrzebą uzyskania, potwierdzenia, aktualizacji, uzupełnienia lub zweryfikowania informacji o stanie.
Przyczyną oceny doraźnej może być w szczególności:
- zmiana mogąca mieć wpływ na dostępnośćdostępnośćZakres, w jakim produkty, systemy, usługi, środowiska i obiekty mogą być używane przez ludzi z populacji o najszerszym zakresie cech i możliwości, aby osiągnąć określony cel w określonym kontekście użytkowania (ISO TC 159). Właściwość środowiska (przestrzeni fizycznej, rzeczywistości cyfrowej, systemów informacyjno-komunikacyjnych, produktów, usług), która pozwala osobom z trudnościami funkcjonalnymi (fizycznymi, poznawczymi) na korzystanie z niego na zasadzie równości z innymi. cyfrową;
- zgłoszenie lub skarga użytkownika;
- stwierdzenie możliwego problemu;
- odbiór rozwiązania albo jego części;
- zakończenie działania naprawczego lub doskonalącego;
- rozbieżność między posiadanymi informacjami;
- potrzeba uzyskania podstawy do podjęcia decyzji.
Zakres oceny doraźnej wynika z jej celu oraz charakteru zdarzenia lub potrzeby.
OcenaocenaWynik analizy informacji prowadzący do sformułowania wniosku stanowiącego podstawę podjęcia decyzji. Ocena może dotyczyć między innymi stanu dostępności i zgodności, skuteczności działań, dojrzałości organizacji, ryzyka lub możliwości zapewnienia dostępności. doraźna może obejmować jeden test, kilka testów, określony obiekt, grupę obiektów, procesprocesPowtarzalny sposób realizacji działań prowadzący do pozyskania, wykorzystania lub udostępnienia informacji oraz do podejmowania decyzji. Procesy są podstawowym mechanizmem funkcjonowania SZDC. użytkownika, obszar funkcjonalny albo szerszy zakres rozwiązania.
Do ocen doraźnych nie stosuje się wymagań dotyczących profili ocen planowych, minimalnej próby ani planowego zwiększania zakresu rozpoznania stanu.
3. Zakres oceny
Zakres oceny określa, czego organizacja zamierza się dowiedzieć oraz jakie wymagania, części rozwiązania i warunki korzystania zostaną objęte badaniem.
Nie wyznacza go wyłącznie liczba wykonanych testów ani liczba ocenianych obiektów.
Zakres oceny obejmuje pięć podstawowych wymiarów:
- zakres wymagań;
- zakres funkcjonalny;
- zakres strukturalny;
- zakres użytkowy;
- zakres środowisk użytkowania.
Wymiary te należy rozpatrywać łącznie. Ocena może obejmować szeroki zestaw wymagań, ale bardzo wąską próbę obiektów. Może również szczegółowo obejmować określony proces użytkownika, ale tylko w jednym środowisku użytkowania. Z kolei ocena dużej liczby stron nie musi obejmować najczęściej wykorzystywanych funkcji ani najważniejszych procesów użytkownika.
3.1. Zakres wymagań
Zakres wymagań określa, jakie wymagania dostępności podlegają ocenie.
Może obejmować w szczególności:
- mające zastosowanie obowiązkowe wymagania dostępności;
- wymagania dotychczas nieobjęte oceną;
- wymagania, których wcześniejsze wyniki wymagają aktualizacji albo weryfikacji;
- wymagania dodatkowe przyjęte przez organizację;
- wymagania odpowiednie do określonego problemu, zmiany lub procesu użytkownika.
Wyniku oceny wymagania nie należy uogólniać poza zakres obiektów i funkcji objętych badaniem.
3.2. Zakres funkcjonalny
Zakres funkcjonalny określa, jakie części rozwiązania oraz sposoby korzystania z niego podlegają ocenie.
Może obejmować w szczególności:
- obszary funkcjonalne;
- funkcje;
- procesy użytkownika;
- procesy realizacji usług lub załatwiania spraw;
- komponenty;
- dokumenty;
- rodzaje treści;
- wspólne mechanizmy i szablony.
Zakres funkcjonalny powinien uwzględniać znaczenie poszczególnych funkcji i procesów dla użytkowników.
Ocena pojedynczych stron lub ekranów nie zastępuje oceny procesu użytkownika, jeżeli dostępność rozwiązania zależy od możliwości wykonania całego zadania.
3.3. Zakres strukturalny
Zakres badanej próby określa, jakie konkretne obiekty są bezpośrednio oceniane.
Próba może obejmować w szczególności:
- strony;
- ekrany;
- widoki;
- komponenty;
- elementy;
- dokumenty;
- treści;
- etapy procesów użytkownika.
Przy doborze próby należy uwzględniać nie tylko liczbę obiektów, ale również ich zróżnicowanie i reprezentatywność.
Ocena wielu podobnych obiektów wykorzystujących ten sam szablon może dostarczyć mniej nowej wiedzy niż ocena mniejszej liczby różniących się funkcji, komponentów, procesów lub rodzajów treści.
3.4. Zakres użytkowy
Zakres użytkowy określa, w jakim stopniu ocena obejmuje części rozwiązania rzeczywiście wykorzystywane przez użytkowników.
Może uwzględniać w szczególności:
- najczęściej odwiedzane strony lub ekrany;
- najczęściej wykonywane procesy użytkownika;
- usługi o największym znaczeniu dla użytkowników;
- obiekty, których dotyczą zgłoszenia użytkowników;
- obszary o podwyższonym ryzyku występowania problemów;
- nowe lub istotnie zmienione funkcje rozwiązania.
Uwzględnienie zakresu użytkowego pozwala skoncentrować ocenę na tych częściach rozwiązania, których dostępność ma największe znaczenie dla rzeczywistych użytkowników.
3.5. Zakres środowisk użytkowania
Zakres środowisk użytkowania określa, w jakich warunkach oceniana jest dostępność rozwiązania.
Może obejmować w szczególności:
- różne systemy operacyjne;
- różne przeglądarki internetowe;
- urządzenia mobilne i komputery;
- różne wielkości ekranów i układy responsywne;
- technologie wspomagające;
- inne środowiska mające znaczenie dla korzystania z rozwiązania.
Dobór środowisk użytkowania powinien uwzględniać charakter rozwiązania, sposób korzystania z niego oraz środowiska istotne dla jego użytkowników.
Ocena wykonana wyłącznie w jednym środowisku nie powinna być automatycznie uogólniana na wszystkie środowiska użytkowania.
4. Funkcja profili ocen planowych
Profile służą określaniu funkcji i zasad planowania zakresu ocen planowych.
Stosuje się trzy profile:
- profil wstępny;
- profil rozszerzony;
- profil pogłębiony.
| Profil | Podstawowa funkcja |
|---|---|
| Wstępny | Uzyskanie pierwszego uporządkowanego obrazu stanu w podstawowym zakresie |
| Rozszerzony | Planowe zwiększanie zakresu udokumentowanej wiedzy o stanie i zgodności |
| Pogłębiony | Ocena wymagań dodatkowych oraz zagadnień wymagających specjalistycznej wiedzy lub bardziej złożonych metod |
Profile nie są trzema wielkościami tego samego audytu ani poziomami jakości wykonania oceny.
Profil określa funkcję oceny planowej i sposób ustalania jej zakresu. Nie przesądza o zastosowaniu jednej określonej metody.
Ocena planowa może wykorzystywać między innymi:
- scenariusze testów;
- testy automatyczne;
- ocenę ekspercką;
- audyt;
- badania z użytkownikami;
- analizę dokumentacji;
- inne odpowiednio udokumentowane metody.
5. Dobór profilu oceny planowej
Profil oceny planowej dobiera się odpowiednio do:
- celu oceny;
- zakresu aktualnej i wiarygodnej wiedzy o stanie;
- wymagań i części rozwiązania dotychczas objętych ocenami;
- luk w zakresie rozpoznania stanu;
- znaczenia rozwiązania, funkcji i procesów dla użytkowników;
- rodzaju i złożoności rozwiązania;
- przyjętych wymagań dodatkowych;
- ryzyka związanego z niedostępnością;
- kompetencji i zasobów potrzebnych do przeprowadzenia oceny.
Profile nie tworzą obowiązkowej sekwencji kolejnych ocen.
Organizacja nie musi rozpoczynać systematycznego oceniania od odrębnej oceny w profilu wstępnym, jeżeli posiada już aktualną, wiarygodną i odpowiednio udokumentowaną wiedzę zapewniającą pierwsze uporządkowane rozpoznanie stanu.
W takim przypadku organizacja ocenia zakres i wiarygodność posiadanych informacji, uzupełnia je w razie potrzeby oraz planuje dalsze oceny odpowiednio do rozpoznanych braków wiedzy.
6. Profil wstępny
6.1. Funkcja profilu wstępnego
Profil wstępny służy uzyskaniu pierwszego uporządkowanego obrazu stanu dostępności i zgodności rozwiązania cyfrowego, gdy organizacja nie posiada jeszcze wystarczającej i udokumentowanej wiedzy.
Ocena w profilu wstępnym powinna umożliwić:
- rozpoznanie najważniejszych i często występujących problemów dostępności;
- objęcie oceną głównych obszarów funkcjonalnych;
- uzyskanie podstawowych informacji o kluczowych procesach użytkownika;
- utworzenie punktu wyjścia do dalszego obserwowania i oceniania;
- wskazanie obszarów wymagających dalszej oceny.
Profil wstępny nie określa docelowego zakresu wiedzy o zgodności rozwiązania.
6.2. Zakres wymagań
Ocena w profilu wstępnym obejmuje zestaw scenariuszy pozwalających rozpoznać podstawowe problemy dotyczące co najmniej:
- percepcji i prezentacji informacji;
- struktury, semantyki i orientacji;
- nawigacji i obsługi przy użyciu klawiatury;
- widoczności i kolejności fokusu;
- formularzy, etykiet, instrukcji i komunikatów;
- podstawowej współpracy z technologiami wspomagającymi;
- problemów możliwych do wykrycia przy użyciu narzędzi automatycznych.
Scenariusze przeznaczone do pierwszego uporządkowanego rozpoznania stanu mają najniższy profil stosowania „wstępny”.
6.3. Zakres funkcjonalny i badana próba
Ocena w profilu wstępnym obejmuje próbę reprezentującą główne części i sposoby korzystania z rozwiązania.
W zależności od rodzaju rozwiązania powinna obejmować co najmniej:
- stronę główną, ekran główny albo inny główny punkt rozpoczęcia korzystania;
- główne obszary funkcjonalne;
- kluczowe procesy użytkownika;
- procesy realizacji usług lub załatwiania spraw, jeżeli występują;
- co najmniej pięć dodatkowych stron, ekranów, funkcji, dokumentów lub innych obiektów.
Dobór próby powinien uwzględniać:
- znaczenie funkcji i procesów dla użytkowników;
- różnorodność treści, mechanizmów i szablonów;
- najczęstsze sposoby korzystania z rozwiązania;
- dostępne informacje o problemach;
- ryzyko występowania barier.
Ocena w profilu wstępnym powinna zapewnić uporządkowany obraz stanu, a nie jedynie wykonanie określonej liczby testów.
7. Profil rozszerzony
7.1. Funkcja profilu rozszerzonego
Profil rozszerzony służy planowemu zwiększaniu zakresu aktualnej i udokumentowanej wiedzy o stanie dostępności i zgodności.
Ocena w profilu rozszerzonym wykorzystuje wyniki wcześniejszych obserwacji i ocen. Nie polega na każdorazowym tworzeniu od początku nowego obrazu stanu.
Może służyć:
- objęciu oceną kolejnych obowiązkowych wymagań dostępności;
- rozszerzeniu oceny na kolejne obszary funkcjonalne;
- ocenie kolejnych procesów użytkownika;
- zwiększeniu liczby i zróżnicowania ocenianych obiektów;
- uzupełnieniu wiedzy w obszarach rozpoznanych częściowo;
- aktualizacji lub weryfikacji wcześniejszych ustaleń;
- zwiększeniu reprezentatywności dotychczasowej próby.
Ocena w profilu rozszerzonym powinna prowadzić do możliwego do wykazania zwiększenia zakresu rozpoznania stanu.
7.2. Planowanie zakresu
Przed określeniem zakresu oceny w profilu rozszerzonym organizacja ustala:
- jakie wymagania zostały dotychczas ocenione;
- jakie części rozwiązania objęto ocenami;
- jakie procesy użytkownika zostały rozpoznane;
- jakie obiekty tworzyły dotychczasową próbę;
- które informacje pozostają aktualne i wiarygodne;
- które informacje wymagają aktualizacji lub weryfikacji;
- jakie są najważniejsze luki w wiedzy.
Na tej podstawie organizacja wybiera wymagania, obszary funkcjonalne, procesy i obiekty, których ocena dostarczy najbardziej potrzebnej nowej wiedzy.
7.3. Rozszerzanie zakresu wymagań
Ocena w profilu rozszerzonym obejmuje kolejne mające zastosowanie wymagania dostępności, które nie zostały dotychczas ocenione albo zostały ocenione w niewystarczającym zakresie.
Scenariusze testów dobiera się odpowiednio do:
- zidentyfikowanych luk w wiedzy;
- rodzaju i funkcji rozwiązania;
- stwierdzonych problemów;
- zmian mogących wpływać na aktualność wcześniejszych ustaleń;
- znaczenia poszczególnych funkcji i procesów;
- ryzyka występowania problemów dostępności.
Nie należy określać wartości oceny wyłącznie liczbą dodatkowych scenariuszy. Podstawowym kryterium jest rzeczywiste zwiększenie zakresu rozpoznania stanu.
7.4. Rozszerzanie zakresu funkcjonalnego i badanej próby
Ocena w profilu rozszerzonym obejmuje obszary, procesy lub obiekty, które:
- nie były wcześniej oceniane;
- zostały ocenione tylko częściowo;
- nie były reprezentowane w dotychczasowej próbie;
- wykorzystują inne mechanizmy, technologie, szablony lub rodzaje treści;
- mają szczególne znaczenie dla użytkowników;
- wiążą się z podwyższonym ryzykiem niedostępności;
- wymagają aktualizacji lub weryfikacji wcześniejszej wiedzy.
Do czasu uzyskania odpowiedniego zakresu rozpoznania rozwiązania każda kolejna planowa ocena w profilu rozszerzonym powinna zwiększać badaną próbę co najmniej o trzy dodatkowe strony, ekrany, funkcje, dokumenty lub inne obiekty.
Dobór dodatkowych obiektów powinien zwiększać zakres rozpoznania stanu albo reprezentatywność badanej próby. Uwzględnia się przy tym dotychczasową wiedzę o rozwiązaniu oraz wyniki analizy zakresu rozpoznania.
7.5. Dochodzenie do rozpoznania wszystkich obowiązkowych wymagań
Kolejne oceny w profilu rozszerzonym organizacja planuje w sposób umożliwiający docelowo uzyskanie aktualnej i wiarygodnej wiedzy o:
- zgodności ze wszystkimi mającymi zastosowanie obowiązkowymi wymaganiami;
- stanie głównych i istotnych obszarów funkcjonalnych;
- dostępności kluczowych procesów użytkownika;
- stanie reprezentatywnej próby stron, ekranów, dokumentów, komponentów i innych obiektów.
Organizacja może uzyskać taką wiedzę w wyniku jednej szerokiej oceny, w tym audytu, albo przez planowe rozszerzanie zakresu kolejnych ocen.
Uzyskanie wiedzy o zgodności ze wszystkimi obowiązkowymi wymaganiami nie kończy obserwowania i oceniania stanu. Wiedza wymaga utrzymywania aktualności odpowiednio do zachodzących zmian i pojawiających się informacji.
8. Profil pogłębiony
8.1. Funkcja profilu pogłębionego
Profil pogłębiony służy ocenie:
- wymagań wykraczających poza obowiązkowy poziom zgodności;
- zagadnień wymagających specjalistycznej wiedzy;
- złożonych komponentów, interakcji i procesów użytkownika;
- obszarów wymagających zastosowania bardziej złożonych metod;
- zagadnień wymagających szczegółowej analizy technicznej albo badania z użytkownikami.
Profil pogłębiony nie jest równoznaczny z pełnym audytem całego rozwiązania.
Może dotyczyć wybranego wymagania, funkcji, komponentu, procesu użytkownika, rodzaju treści albo obszaru funkcjonalnego.
8.2. Zakres wymagań
Ocena w profilu pogłębionym może obejmować w szczególności:
- kryteria sukcesu WCAG na poziomie AAA;
- wymagania dodatkowe przyjęte przez organizację;
- wymagania wynikające ze specyfiki rozwiązania;
- wymagania wynikające ze szczególnych potrzeb użytkowników;
- wymagania dotyczące narzędzi autorskich;
- zagadnienia wymagające pogłębionej interpretacji lub analizy.
8.3. Zagadnienia wymagające pogłębionej oceny
Profil pogłębiony może być wykorzystywany między innymi do oceny:
- złożonych komponentów interfejsu;
- zaawansowanych mechanizmów interakcji;
- wieloetapowych procesów użytkownika;
- współpracy z różnymi technologiami wspomagającymi;
- nietypowych sposobów prezentowania lub wprowadzania informacji;
- multimediów, wizualizacji i złożonych dokumentów;
- obszarów o wysokim ryzyku dla użytkowników;
- problemów wymagających badań z użytkownikami.
Zakres oceny ustala się odpowiednio do zagadnienia wymagającego pogłębionego rozpoznania.
8.4. Stosowanie profilu pogłębionego
Profil pogłębiony może być stosowany niezależnie od stopnia objęcia rozwiązania ocenami w profilu rozszerzonym.
Organizacja nie musi najpierw zakończyć oceny wszystkich obowiązkowych wymagań, jeżeli wcześniej powstaje potrzeba pogłębionej oceny określonego komponentu, procesu albo zagadnienia.
Oceny w profilu pogłębionym mogą być prowadzone równolegle z planowym rozszerzaniem wiedzy o zgodności z obowiązkowymi wymaganiami.
9. Najniższy profil stosowania scenariusza testu
Każdy scenariusz testu ma przypisany jeden najniższy profil stosowania:
- wstępny;
- rozszerzony;
- pogłębiony.
Najniższy profil stosowania określa najwcześniejszy etap planowego rozszerzania zakresu oceny, na którym scenariusz powinien być uwzględniany.
Przy przypisywaniu scenariusza do profilu uwzględnia się w szczególności:
- jego znaczenie dla pierwszego uporządkowanego rozpoznania stanu;
- rodzaj ocenianego wymagania;
- to, czy dotyczy wymagania obowiązkowego, czy dodatkowego;
- złożoność badanego zagadnienia;
- trudność prawidłowego wykonania testu;
- zakres wiedzy potrzebnej do interpretacji wyniku;
- kompetencje potrzebne do przeprowadzenia oceny;
- potrzebę zastosowania specjalistycznych metod lub narzędzi.
Najniższy profil stosowania nie określa:
- znaczenia wymagania dla użytkowników;
- możliwego wpływu problemu;
- priorytetu usunięcia problemu;
- maksymalnego zakresu zastosowania scenariusza.
Scenariusz o najniższym profilu stosowania „wstępny” może ujawnić problemproblemUdokumentowana sytuacja wymagająca podjęcia działań. Problem może dotyczyć zarówno stanu dostępności i zgodności zasobów, jak i sposobu funkcjonowania SZDC. stanowiący poważną barierę. Scenariusz o najniższym profilu „pogłębiony” może natomiast dotyczyć zagadnienia występującego tylko w określonym, wąskim zakresie.
10. Profil oceny a najniższy profil stosowania scenariusza
Profil oceny planowej i najniższy profil stosowania scenariusza testu są pojęciami powiązanymi, ale nie są tożsame.
Profil oceny określa funkcję i zasady planowania zakresu całej oceny planowej.
Najniższy profil stosowania scenariusza określa miejsce danego scenariusza w systemie planowego rozszerzania zakresu ocen.
W ocenie w profilu wstępnym stosuje się przede wszystkim scenariusze o najniższym profilu stosowania „wstępny”.
W ocenie w profilu rozszerzonym można stosować:
- scenariusze o najniższym profilu „wstępny”, jeżeli potrzebna jest ponowna ocena, aktualizacja wiedzy albo objęcie nimi nowych obiektów;
- scenariusze o najniższym profilu „rozszerzony”;
- scenariusze o najniższym profilu „pogłębiony”, jeżeli są potrzebne do osiągnięcia celu oceny.
W ocenie w profilu pogłębionym można stosować scenariusze należące do wszystkich profili.
Profil całej oceny wynika z jej celu i funkcji, a nie z najwyższego profilu zastosowanego scenariusza.
11. Stosowanie scenariuszy podczas ocen doraźnych
Oceny doraźne nie są prowadzone w profilu wstępnym, rozszerzonym ani pogłębionym.
Scenariusze testów dobiera się do nich odpowiednio do:
- zdarzenia albo potrzeby uruchamiającej ocenę;
- pytania, na które ocena ma odpowiedzieć;
- obiektów, funkcji i procesów, których może dotyczyć problem lub zmiana;
- wymagań związanych z przedmiotem oceny;
- poziomu szczegółowości i wiarygodności potrzebnego do podjęcia decyzji.
Ocena doraźna może wykorzystywać:
- jeden scenariusz;
- kilka scenariuszy o tym samym najniższym profilu stosowania;
- scenariusze należące do różnych profili;
- inne odpowiednio dobrane metody.
Zastosowanie scenariusza o najniższym profilu stosowania „pogłębiony” podczas oceny doraźnej nie oznacza przeprowadzenia oceny w profilu pogłębionym.
Przykładowo:
- zgłoszenie problemu z obsługą przycisku za pomocą klawiatury może wymagać wykonania jednego testu o najniższym profilu „wstępny”;
- zmiana formularza może wymagać zastosowania scenariuszy o najniższym profilu „wstępny” i „rozszerzony”;
- zmiana złożonego komponentu może wymagać zastosowania scenariuszy o najniższym profilu „pogłębiony”.
12. Wykorzystywanie wcześniejszej wiedzy
Przy określaniu profilu i zakresu oceny planowej organizacja wykorzystuje aktualną i wiarygodną wiedzę uzyskaną podczas wcześniejszych obserwacji i ocen.
Kolejna ocena nie powinna bez potrzeby powtarzać wcześniej przeprowadzonych badań. Jej zakres ustala się z uwzględnieniem tego, co już wiadomo o stanie rozwiązania, jakie informacje wymagają aktualizacji lub weryfikacji oraz jakie wymagania i części rozwiązania nie zostały jeszcze ocenione w wystarczającym zakresie.
Szczegółowe zasady identyfikowania luk w wiedzy i ustalania potrzeb dalszej oceny określa załącznik „Analiza zakresu rozpoznania stanu dostępności i zgodności”.
13. Dokumentowanie zakresu oceny
Zakres przeprowadzonej oceny dokumentuje się w sposób umożliwiający ustalenie, jakie wymagania, części rozwiązania i obiekty zostały objęte oceną.
W przypadku oceny planowej dokumentuje się również zastosowany profil.
Profil jest właściwością oceny planowej, a najniższy profil stosowania — właściwością scenariusza testu. Nie są one właściwościami obserwacji ani wyniku oceny zgodności.
Szczegółowe zasady dokumentowania ocen i ich zakresu określa załącznik „Zasady prowadzenia rejestru stanu dostępności i zgodności”.