Przejdź do głównej zawartości
Wersja robocza
Jest to dokument roboczy, który w dowolnym momencie może zostać zmieniony, zastąpiony lub usunięty. Nie należy korzystać z tego opracowania jako czegoś innego niż dokumentu w trakcie opracowywania.
Nie wahaj się proponować zmian. Możesz komentować, uzupełniać, redagować każdy fragment dokumentu.

Wymiary dojrzałości a dobre praktyki

Opracowanie: Stefan Wajda
Data zgłoszenia: 21 listopada 2025 r., ostatnia aktualizacja: 21 listopada 2025 r.

Poniżej przedstawiono spójne, syntetyczne opisy siedmiu wymiarów dojrzałości dostępności cyfrowej stosowanych w dokumentach Sieci Dostępności Cyfrowej.
Opis każdego wymiaru obejmuje: definicję, zakres, przykłady dobrych praktyk, cechy dobrej praktyki oraz pytania pomocnicze dla autorów i recenzentów.


1. Wymiar Komunikacja

Wymiar Komunikacja obejmuje działania, rozwiązania i narzędzia, które zapewniają dostępność cyfrową treści wytwarzanych przez organizację — zarówno w komunikacji wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Obejmuje wszystkie formy treści: ogłoszenia, dokumenty, strony internetowe, multimedia, komunikaty generowane przez organizację lub przez wykonawców działających na jej rzecz.

W tym wymiarze mieszczą się praktyki, które:

  • zapewniają dostępność, czytelność i jednoznaczność komunikatów,
  • stosują standardy WCAG, PDF/UA, zasady prostego języka,
  • porządkują obieg treści i proces publikacji,
  • wprowadzają mechanizmy kontroli i współpracy redakcyjnej.

Przykłady dobrych praktyk

  • procedura publikacji dokumentów dostępnych cyfrowo,
  • szablony dokumentów zgodne z WCAG,
  • cykliczne przeglądy dostępności treści,
  • biblioteka dostępnych grafik i ikon.

Dobra praktyka powinna

  • rozwiązywać konkretny problem treści niedostępnych lub niespójnych,
  • działać w praktyce, a nie tylko jako dokument,
  • prowadzić do stałej poprawy jakości komunikacji.

Pytania pomocnicze

  • Jaką konkretną zmianę w komunikacji wprowadziła praktyka?
  • Czy treści stały się wyraźnie bardziej dostępne?
  • Jak zweryfikowano efekty działania?

2. Wymiar Wiedza i umiejętności

Wymiar Wiedza i umiejętności obejmuje działania, które umożliwiają pracownikom zdobywanie i rozwijanie kompetencji potrzebnych do zapewniania dostępności cyfrowej w swojej pracy.

W tym wymiarze mieszczą się praktyki, które:

  • zapewniają system szkoleń, instrukcji, konsultacji,
  • umożliwiają samokształcenie poprzez poradniki i materiały,
  • wspierają rozwój kompetencji kadry zarządzającej i operacyjnej,
  • budują świadomość roli dostępności.

Przykłady dobrych praktyk

  • cykl szkoleń dedykowanych różnym rolom,
  • biblioteka instrukcji i mini-poradników,
  • program wdrożeniowy dla nowych pracowników,
  • konsultacje dostępności z ekspertami.

Dobra praktyka powinna

  • prowadzić do mierzalnego wzrostu kompetencji,
  • być stosowana powtarzalnie,
  • przynosić widoczne efekty w jakości produktów cyfrowych.

Pytania pomocnicze

  • Jakie kompetencje zostały faktycznie zdobyte?
  • Jak wpływa to na jakość pracy?
  • Czy efekt jest trwały?

3. Wymiar Wsparcie

Wymiar Wsparcie obejmuje rozwiązania i działania, które zapewniają osobom z niepełnosprawnościami — pracownikom i klientom — narzędzia oraz środowisko umożliwiające pełne korzystanie z usług i technologii organizacji.

W tym wymiarze mieszczą się praktyki, które:

  • zapewniają technologie wspomagające i dostosowane środowisko pracy,
  • porządkują proces udzielania racjonalnych usprawnień,
  • udostępniają wsparcie techniczne i organizacyjne,
  • umożliwiają pełny udział osób z niepełnosprawnościami w działalności instytucji.

Przykłady dobrych praktyk

  • wprowadzenie procedury racjonalnych usprawnień,
  • zapewnienie sprzętu i oprogramowania wspomagającego,
  • punkt kontaktowy ds. wsparcia osób z niepełnosprawnościami,
  • przewodniki po narzędziach dostępności.

Dobra praktyka powinna

  • zwiększać samodzielność użytkownika,
  • być wdrożona i działająca w praktyce,
  • prowadzić do konkretnych, widocznych rezultatów.

Pytania pomocnicze

  • Jakie wsparcie zostało realnie udzielone?
  • Komu ułatwiło wykonywanie zadań?
  • Czy funkcjonuje systemowo, a nie incydentalnie?

4. Wymiar Cykl życia technologii informacyjno-komunikacyjnych

Wymiar Cykl życia TIK obejmuje działania, które zapewniają dostępność produktów i usług technologicznych używanych przez organizację — od planowania i zamówień, przez projektowanie, stworzenie lub konfigurację, po utrzymanie i wycofanie.

W tym wymiarze mieszczą się praktyki, które:

  • uwzględniają dostępność w dokumentach zakupowych,
  • prowadzą testy dostępności na różnych etapach produkcji i utrzymania,
  • zapewniają trwałą integrację dostępności z procesami IT,
  • wprowadzają kontrolę odbiorową zgodnie ze standardami WCAG i EN 301 549.

Przykłady dobrych praktyk

  • lista wymagań dostępności do zamówień publicznych,
  • testy przy odbiorach stron i aplikacji,
  • rejestr błędów i zmian dostępności,
  • procedura aktualizacji uwzględniająca dostępność.

Dobra praktyka powinna

  • dotyczyć realnego etapu cyklu życia TIK,
  • prowadzić do trwałej poprawy jakości rozwiązań cyfrowych,
  • być możliwa do adaptacji w innych organizacjach.

Pytania pomocnicze

  • W jakim etapie cyklu życia działa praktyka?
  • Jak wpłynęła na jakość systemu?
  • Czy usprawnienie jest trwałe?

5. Wymiar Pracownicy

Wymiar Pracownicy obejmuje działania, które wspierają zatrudnianie osób z niepełnosprawnościami, ich pełne uczestnictwo w pracy organizacji oraz wykorzystywanie ich perspektyw do poprawy jakości dostępności.

W tym wymiarze mieszczą się praktyki, które:

  • wspierają procesy rekrutacji inkluzywnej,
  • integrują osoby z niepełnosprawnościami z życiem organizacji,
  • wykorzystują ich doświadczenie w procesach projektowych i testach,
  • wzmacniają różnorodność i kulturę włączającą.

Przykłady dobrych praktyk

  • program wdrożenia i wsparcia pracowników z niepełnosprawnościami,
  • konsultowanie projektów z ekspertami-użytkownikami,
  • działania inkluzywne w zespole,
  • rekrutacja ukierunkowana na różnorodność.

Dobra praktyka powinna

  • prowadzić do realnej poprawy warunków pracy i udziału pracowników,
  • mieć charakter trwały i systemowy,
  • przynosić wymierne efekty.

Pytania pomocnicze

  • Jaką zmianę przyniosło działanie?
  • Jak zostało ocenione przez samych pracowników?
  • Czy instytucja utrzyma działanie w kolejnych latach?

6. Wymiar Zaopatrzenie

Wymiar Zaopatrzenie obejmuje działania związane z nabywaniem produktów i usług cyfrowych, które muszą spełniać wymagania dostępności wynikające z prawa oraz standardów technicznych.

W tym wymiarze mieszczą się praktyki, które:

  • określają wymagania dostępności w zamówieniach publicznych i poza PZP,
  • stosują kryteria oceny dostępności ofert,
  • prowadzą odbiory z testami zgodnymi ze standardami,
  • monitorują zgodność dostawców z obowiązkami umownymi.

Przykłady dobrych praktyk

  • stosowanie klauzul dostępności w umowach,
  • lista wymagań dostępności do SIWZ i OPZ,
  • odbiory z wykorzystaniem WCAG i EN 301 549,
  • rejestr zgodności dostawców.

Dobra praktyka powinna

  • być realnym elementem procesu zakupowego,
  • prowadzić do nabywania rozwiązań zgodnych z wymaganiami,
  • być powtarzalna i możliwa do adaptacji.

Pytania pomocnicze

  • Jak praktyka wpłynęła na jakość dostarczanych rozwiązań?
  • Czy dostawcy spełniają wymagania?
  • Czy usprawnienie jest utrwalone?

7. Wymiar Zarządzanie i kultura organizacyjna

Wymiar Zarządzanie i kultura organizacyjna obejmuje systemowe działania i struktury organizacyjne, które umożliwiają planowanie, wdrażanie i monitorowanie dostępności cyfrowej oraz rozwijają kulturę organizacji sprzyjającą dostępności.

W tym wymiarze mieszczą się praktyki, które:

  • określają role i odpowiedzialności za dostępność,
  • integrują dostępność z planowaniem strategicznym i rocznym,
  • rozwijają kulturę współpracy, dialogu i odpowiedzialności,
  • zapewniają mechanizmy nadzoru, przeglądów i ewaluacji,
  • budują trwałe środowisko instytucjonalne dla dostępności.

Przykłady dobrych praktyk

  • polityka dostępności cyfrowej,
  • powołanie zespołu ds. dostępności,
  • cykliczne raportowanie do kierownictwa,
  • analiza ryzyk związanych z niedostępnością,
  • działania komunikacyjne wzmacniające kulturę dostępności.

Dobra praktyka powinna

  • mieć charakter systemowy, nie jednorazowy,
  • wynikać z realnych potrzeb organizacji,
  • przynosić widoczne rezultaty w kulturze i sposobie pracy.

Pytania pomocnicze

  • Jak zmieniło się zarządzanie dostępnością?
  • Co potwierdza trwałość rozwiązania?
  • Czy można zastosować tę praktykę w innych organizacjach?