Przejdź do głównej zawartości
Wersja robocza
Jest to dokument roboczy, który w dowolnym momencie może zostać zmieniony, zastąpiony lub usunięty. Nie należy korzystać z tego opracowania jako czegoś innego niż dokumentu w trakcie opracowywania.
Nie wahaj się proponować zmian. Możesz komentować, uzupełniać, redagować każdy fragment dokumentu.
Opracowanie: Stefan Wajda
Data zgłoszenia: 28 lipca 2025 r., ostatnia aktualizacja: 24 września 2025 r.

Formowanie zaleceń Sieci Dostępności Cyfrowej

1. Cel opracowania

Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie zasad, struktury i dobrych praktyk formowania projektów zaleceń przez uczestników Sieci Dostępności Cyfrowej.
Wypracowane przez zespoły projekty zaleceń stanowić będą podstawę do opracowania i wydania zaleceń Ministra Cyfryzacji lub Ministerstwa Cyfryzacji w zakresie wdrażania dostępności cyfrowej w podmiotach publicznych.

Dokument ma zapewnić spójność, klarowność i porównywalność wszystkich projektów opracowywanych przez zespoły tematyczne Sieci.


2. Rola zaleceń w pracach Sieci

Jednym z głównych zadań Sieci jest:

„Wypracowanie zaleceń i rekomendacji wdrażania dostępności cyfrowej, które określą sposób wdrażania dostępności cyfrowej w podmiotach publicznych”.

Zalecenia stanowią podstawową formę dokumentu Sieci, służącą przekazywaniu propozycji działań wspierających rozwój dojrzałości organizacyjnej w zakresie dostępności cyfrowej.
Każde zalecenie określa pożądany stan organizacji, wyjaśnia jego znaczenie oraz przedstawia środki, które pozwolą go osiągnąć.


3. Definicja zalecenia

Definicja terminu Zalecenie

Zalecenie to wystąpienie o charakterze służbowym adresowane do organizacji publicznych.
Opisuje pożądany rezultat lub stan w zakresie zapewniania dostępności cyfrowej oraz wskazuje działania, które są konieczne lub korzystne dla jego osiągnięcia.

Zalecenie ma charakter niewiążący – pełni funkcję wskazówki, propozycji lub instrukcji dobrego działania.
Jego celem jest inspirowanie, porządkowanie i wspieranie rozwoju praktyk zapewniania dostępności cyfrowej w podmiotach publicznych.


4. Zalecenia i dezyderaty

Zalecenia Sieci mogą być kierowane do różnych adresatów:

  • do podmiotów publicznych – w celu usprawnienia ich procesów, procedur i praktyk zapewniania dostępności cyfrowej,
  • do Ministra Cyfryzacji lub innych organów administracji rządowej – w celu zgłoszenia potrzeby podjęcia działań systemowych, zmian legislacyjnych, opracowania wytycznych lub narzędzi wsparcia.

W tym drugim przypadku zalecenia kierowane do Ministra Cyfryzacji lub innych organów naczelnych określamy mianem dezyderatów.

Definicja terminu Dezyderat

Dezyderat to zalecenie o charakterze postulatywnym, zawierające propozycję działań, które powinny zostać rozważone lub podjęte na poziomie centralnym (np. przez ministra, urząd, agencję rządową).

Dezyderaty formułuje się w sposób szczególnie staranny, z zachowaniem urzędowego stylu, precyzyjnych odniesień i argumentacji.


5. Struktura zalecenia

Każde zalecenie powinno mieć wspólną strukturę, obejmującą:

  1. Zalecenie – zwięzłe określenie proponowanego działania (1–2 zdania).
  2. Rekomendacje – opis najlepszych sposobów realizacji zalecenia, wariantów, ryzyk i możliwości rozszerzenia.
  3. Uzasadnienie – wskazanie motywów i korzyści płynących z wdrożenia zalecenia.
  4. Podstawy prawne – zestawienie przepisów i aktów prawnych powiązanych z tematem zalecenia.
  5. Źródła i opracowania – wykaz publikacji, poradników, raportów i opracowań wykorzystanych przy tworzeniu zalecenia lub przydatnych przy jego wdrażaniu.
  6. Historia wersji – informacje o etapach opracowania dokumentu.

6. Zalecenie

Treść zalecenia powinna:

  • jasno i jednoznacznie określać, co organizacja ma opracować lub wdrożyć (np. politykę, procedurę, plan, strategię);
  • wskazywać cel i przewidywany rezultat;
  • być sformułowana w jednym zdaniu oznajmującym w czasie teraźniejszym;
  • unikać form nakazowych i modalnych („należy”, „powinno się”), zastępując je neutralnymi zwrotami:
    „Organizacje wdrażają…”, „Kierownictwo ustala…”, „Jednostki opracowują…”.

Zalecenie powinno dotyczyć jednego konkretnego zagadnienia, którego wdrożenie przyczynia się do poprawy zarządzania dostępnością cyfrową.


Przedmiot zaleceń

Przedmiotem zalecenia mogą być m.in.:

  • Polityki – dokumenty określające trwałe wytyczne działania w określonej sferze,
  • Procedury – opisane sposoby wykonywania powtarzalnych zadań,
  • Reguły i przepisy – szczegółowe instrukcje określające obowiązujący sposób działania,
  • Plany operacyjne – dokumenty określające działania krótkoterminowe wraz z harmonogramem i odpowiedzialnościami.

Adresaci zaleceń

Zalecenia kierowane są głównie do:

  • podmiotów publicznych objętych obowiązkiem zapewniania dostępności cyfrowej,
  • kierownictwa organizacji odpowiedzialnego za planowanie i nadzór,
  • w uzasadnionych przypadkach – do Ministra Cyfryzacji lub innych instytucji centralnych (w formie dezyderatu).

7. Styl i język

7.1. Zasada języka neutralnego

Dokumenty Sieci, w tym zalecenia i dezyderaty, powinny być redagowane w języku neutralnym – to znaczy:

  • bez używania form nakazowych (trybu rozkazującego),
  • bez zwrotów bezpośrednio adresowanych do pojedynczego odbiorcy („Zrób”, „Opracuj”, „Zadbaj”),
  • z zachowaniem bezosobowego, rzeczowego i instytucjonalnego charakteru wypowiedzi.

Język neutralny łączy prostotę z urzędową precyzją.
Nie oznacza potoczności ani stylu rozkazującego.
W kontekście zaleceń, które mają być potencjalnie firmowane przez Ministra Cyfryzacji, używanie drugiej osoby liczby pojedynczej („Zrób”, „Przygotuj”, „Opracuj”) byłoby niestosowne.
Właściwe są natomiast formy bezosobowe lub instytucjonalne:

„Organizacje opracowują…”, „Kierownictwo jednostki ustala…”, „Ministerstwo wspiera…”.

Takie sformułowania są jednocześnie neutralne, jednoznaczne i urzędowo poprawne.


7.2. Prostota i precyzja

Zalecenia powinny być:

  • zwięzłe i wolne od nadmiarowych opisów,
  • jednoznaczne, tak by uniknąć różnych interpretacji,
  • spójne terminologicznie z aktami prawnymi i dokumentami resortowymi,
  • czytelne – w układzie logicznym, z wyraźnie oddzielonymi częściami.

Prostota nie oznacza uproszczenia merytorycznego, lecz przejrzystość przekazu i logiczny porządek.
Tam, gdzie wymaga tego precyzja, dopuszczalne jest użycie terminologii technicznej lub prawniczej.


7.3. Cechy dobrego zalecenia

Dobre zalecenie jest:

  • konkretne – dotyczy jednego zagadnienia,
  • mierzalne – umożliwia ocenę stopnia wdrożenia,
  • realistyczne – możliwe do osiągnięcia,
  • istotne – odnosi się do kluczowych aspektów dostępności,
  • określone w czasie – wskazuje moment wdrożenia lub przeglądu,
  • ocenialne i przeglądane – poddawane regularnej ewaluacji,
  • uzasadnione – oparte na danych, potrzebach lub wynikach analiz.

8. Rekomendacje

Rekomendacje rozwijają i doprecyzowują zalecenie, wskazując, jak najlepiej je wdrożyć.

W tej części można przedstawić:

  • elementy planu działań,
  • sugerowane metody wdrożenia,
  • czynniki ryzyka i ograniczenia,
  • polecane rozwiązania i dobre praktyki,
  • sposoby monitorowania efektów.

Rekomendacje zapisujemy w formie listy numerowanej, zwykle jedno- lub dwupoziomowej, z krótkim wprowadzeniem objaśniającym jej cel.


9. Uzasadnienie

W uzasadnieniu wyjaśniamy, dlaczego dane zalecenie jest potrzebne i jakie przyniesie korzyści organizacji.

Struktura typowego motywu:

  1. Identyfikacja problemu lub potrzeby (np. brak procedur, niespójne praktyki).
  2. Wniosek: wskazanie, że opracowanie i wdrożenie zalecanego rozwiązania pozwoli ten problem rozwiązać.

W uzasadnieniu warto podkreślić wpływ zalecenia na:

  • skuteczność zarządzania dostępnością cyfrową,
  • ograniczenie ryzyka,
  • poprawę jakości usług publicznych,
  • wzrost dojrzałości organizacyjnej.

10. Podstawy prawne

W tej części wymieniamy akty prawne i przepisy, które były uwzględnione przy opracowywaniu zalecenia lub które odbiorcy powinni wziąć pod uwagę przy jego wdrażaniu.

Listę poprzedza zdanie:

„W zaleceniu uwzględniono poniżej wymienione przepisy:”

Każdą pozycję zapisujemy w postaci:

Art. [numer] [nazwa aktu prawnego] z dnia [data], z późn. zmianami (Dz. U. [rok], poz. [numer]).


11. Źródła i opracowania

W tej części zestawiamy publikacje i materiały wykorzystane przy opracowaniu zalecenia lub przydatne przy jego realizacji, np.:

  • krajowe i unijne poradniki,
  • wytyczne W3C,
  • opracowania eksperckie,
  • raporty z badań,
  • przykłady dobrych praktyk.

Każde źródło zapisujemy w postaci listy numerowanej, np.:

1. [WAI W3C, *Accessibility Fundamentals Overview*](https://www.w3.org/WAI/fundamentals/), dostęp: 30 października 2025.  
2. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, *Komunikacja pisemna. Rekomendacje*, Warszawa 2017.

12. Historia wersji

W historii wersji odnotowujemy wszystkie etapy opracowania dokumentu:

WersjaDataEtapOpis zmian
0.9[data]Projekt roboczyPierwsza wersja opracowania
1.0-RC[data]Kandydat do przyjęciaWersja przedstawiona Sieci
1.1[data]Aktualizcjado akceptacji

13. Podsumowanie

Zalecenia i dezyderaty Sieci Dostępności Cyfrowej są narzędziami porządkowania i wspierania wdrożeń w zakresie dostępności cyfrowej w podmiotach publicznych.
Ich jednolita struktura, wspólne zasady redakcyjne i neutralny język zapewniają spójność dokumentów oraz ułatwiają ich dalsze wykorzystanie przez Ministerstwo Cyfryzacji, instytucje nadzorcze i partnerów Sieci.