Przejdź do głównej zawartości
Wersja robocza
Jest to dokument roboczy, który w dowolnym momencie może zostać zmieniony, zastąpiony lub usunięty. Nie należy korzystać z tego opracowania jako czegoś innego niż dokumentu w trakcie opracowywania.
Nie wahaj się proponować zmian. Możesz komentować, uzupełniać, redagować każdy fragment dokumentu.

Wzorcowa procedura testowa (KS 1.3.1 Informacje i relacje)

Opracowanie: Stefan Wajda
Data zgłoszenia: 27 lutego 2026 r., ostatnia aktualizacja: 27 lutego 2026 r.

Załącznik C (przykład zastosowania Poziomu A)

C.1 Status i cel załącznika

Niniejszy załącznik stanowi normatywny przykład zastosowania rozdziału 7 („Procedury testowe”) w odniesieniu do kryterium sukcesu WCAG 2.x 1.3.1 „Informacje i relacje”, zmapowanego do odpowiednich punktów EN 301 549.

Celem załącznika jest:

  • zaprezentowanie kompletnej procedury testowej w formacie obowiązującym w niniejszej Podstawie,
  • zilustrowanie różnicy między Poziomem A (ocena rdzeniowa) a Poziomem B (ocena reprezentatywna),
  • pokazanie relacji między wynikiem testu a wpisem do rejestru niezgodności.

C.2 Kontekst normatywny

EN 301 549 (moduł Web 9.x) – wymagania odwołujące się do WCAG 2.x 1.3.1.

WCAG 2.x – 1.3.1 Informacje i relacje

Wymaganie: Informacje, struktura i relacje przekazywane wizualnie są możliwe do określenia programowo lub dostępne w tekście.

Typ produktu (przykład): Strona internetowa / aplikacja webowa.


C.3 Procedura testowa

1. Identyfikator testu

PT-9.1.3.1-01

2. Nazwa testu

Programowa dostępność informacji i relacji strukturalnych.

3. Odniesienie normatywne

  • EN 301 549: punkt odpowiadający WCAG 1.3.1 (moduł Web 9.x)
  • WCAG 2.x: 1.3.1 Informacje i relacje

4. Zakres zastosowania

Test ma zastosowanie w przypadku występowania w produkcie:

  • nagłówków,
  • list,
  • tabel danych,
  • grup formularzy,
  • etykiet pól,
  • relacji wizualnych wynikających z układu (np. kolumny, sekcje),
  • innych struktur przekazujących znaczenie poprzez układ lub wyróżnienie.

5. Poziom głębokości

  • Poziom A – obowiązkowy w Profilu Fundamentów.
  • Poziom B – obowiązkowy w ocenie reprezentatywnej.
  • Poziom C – obowiązkowy w audycie pełnym.

6. Tryb zastosowania

  • Profil 1 – Fundamenty (Poziom A)
  • Profil 3 – Roczny (Poziom B)
  • Profil 4 – Audyt pełny (Poziom C)

7. Kroki testowe

7.1 Test manualny

  1. Zidentyfikuj elementy, których znaczenie wynika z układu lub wyróżnienia (nagłówki, listy, sekcje, kolumny, tabele, grupy pól).
  2. Sprawdź w kodzie źródłowym lub przy użyciu narzędzia inspekcyjnego, czy struktura jest odwzorowana semantycznie (np. elementy nagłówków, list, tabel, powiązania etykieta–pole).
  3. Zweryfikuj, czy relacje wizualne (np. etykieta i pole formularza) są możliwe do określenia programowo.

7.2 Test z technologią asystującą

  1. Uruchom czytnik ekranu.
  2. Nawiguj po strukturze nagłówków.
  3. Sprawdź, czy lista jest odczytywana jako lista wraz z liczbą elementów.
  4. Sprawdź, czy relacje etykieta–pole są poprawnie komunikowane.
  5. Zweryfikuj logiczną kolejność odczytu treści.

7.3 Weryfikacja wspomagana narzędziami (opcjonalnie)

  • Użyj narzędzia do analizy dostępności w celu wykrycia brakujących struktur semantycznych.
  • Zweryfikuj ręcznie poprawność wskazań.

8. Oczekiwany rezultat

Produkt spełnia wymaganie, jeżeli:

  • wszystkie informacje i relacje przekazywane wizualnie są możliwe do określenia programowo,
  • struktura treści jest poprawnie odwzorowana semantycznie,
  • użytkownik technologii asystującej może zidentyfikować strukturę i relacje w sposób równoważny użytkownikowi widzącemu.

9. Kryteria oceny

PASS – brak utraconych relacji strukturalnych; struktura poprawnie komunikowana przez AT.

FAIL – co najmniej jedna istotna relacja wizualna nie jest możliwa do określenia programowo.

N/A – brak struktur przekazujących relacje (wymaga uzasadnienia).

CANNOT TELL – brak możliwości weryfikacji z powodu ograniczeń środowiska (wymaga uzasadnienia).

10. Wymagane dowody

  • identyfikacja strony / widoku,
  • opis testowanego elementu,
  • fragment kodu lub opis struktury,
  • zapis obserwacji z czytnika ekranu (opisowy lub w formie logu),
  • wynik testu.

11. Klasyfikacja wagi (przykład)

  • Krytyczna – brak struktury uniemożliwia nawigację (np. brak nagłówków w rozbudowanym dokumencie).
  • Poważna – brak relacji etykieta–pole w formularzu kluczowym.
  • Umiarkowana – niepełne oznaczenie listy.
  • Niska – drobne niespójności strukturalne bez wpływu na wykonanie zadania.

12. Metadane

  • Data testu
  • Tester
  • Środowisko (OS, przeglądarka, wersja AT)
  • Poziom pewności oceny

C.4 Różnica zastosowania w Poziomie A i B

Poziom A

  • Test obejmuje główny scenariusz i kluczowe struktury.
  • Koncentracja na barierach systemowych.

Poziom B

  • Test obejmuje wszystkie typy widoków.
  • Analiza wszystkich powtarzalnych komponentów.
  • Rozszerzenie próbki w przypadku wykrycia problemów systemowych.

C.5 Przykładowy wpis do rejestru niezgodności

Identyfikator: NZ-2025-001

Test: PT-9.1.3.1-01

Opis: Brak programowego powiązania etykiety z polem formularza „Adres e-mail”.

Wpływ: Użytkownik czytnika ekranu nie otrzymuje informacji o przeznaczeniu pola.

Waga: Poważna

Plan naprawczy: Dodanie powiązania etykieta–pole zgodnie z dokumentacją komponentu.

Status: W trakcie realizacji


C.6 Pytania wspierające ocenę (nienormatywne)

Poniższe pytania mają charakter pomocniczy i wspierają identyfikację potencjalnych niezgodności. Odpowiedzi „nie” mogą wskazywać na konieczność pogłębionej analizy w ramach kryteriów PASS/FAIL określonych w pkt 9. Ostateczna ocena zgodności wynika wyłącznie z wymagań normatywnych.

Struktura treści

  • Czy elementy pełniące funkcję tytułów sekcji są programowo oznaczone jako nagłówki?
  • Czy hierarchia nagłówków odzwierciedla logiczną strukturę treści?
  • Czy wizualnie wyodrębnione sekcje treści są programowo zdefiniowane jako odrębne struktury (np. sekcje, regiony, grupy)?
  • Czy listy przekazujące relacje typu: kolejność, grupowanie lub zestawienie elementów są programowo oznaczone jako listy właściwego typu?
  • Czy cytaty oraz inne wyodrębnione fragmenty treści są programowo oznaczone zgodnie z ich rolą?

Tabele danych

  • Czy tabele danych posiadają programowo określone nagłówki kolumn i/lub wierszy?
  • Czy relacje między komórkami danych a odpowiadającymi im nagłówkami są programowo określone?
  • Czy złożone tabele (np. z wielopoziomowymi nagłówkami) posiadają jednoznacznie określone relacje strukturalne?

Regiony i struktura strony

  • Czy kluczowe obszary strony (np. nagłówek globalny, nawigacja, treść główna, treść uzupełniająca, stopka) są programowo zdefiniowane jako odrębne regiony umożliwiające ich identyfikację przez technologie asystujące?
  • Czy użytkownik technologii asystującej może zidentyfikować i nawigować między głównymi obszarami strony?

Formularze i dane wejściowe

  • Czy każde pole formularza posiada programowo powiązaną etykietę?
  • Czy logiczne grupy pól formularza są programowo określone (np. jako grupy pól)?
  • Czy komunikaty o błędach i opisy pomocnicze są programowo powiązane z odpowiednimi polami?
  • Czy relacje typu „nazwa–wartość” (np. etykieta i odpowiadająca jej informacja) są programowo określone?

Relacje wynikające z prezentacji

  • Czy informacje przekazywane wyłącznie poprzez położenie, kolejność, kolor, wyróżnienie wizualne lub wielkość tekstu są również możliwe do określenia programowo lub dostępne w tekście?
  • Czy relacje kontrola–obszar sterowany (np. rozwijane sekcje, zakładki, elementy przełączane) są programowo określone?
  • Czy zmiany stanu wpływające na strukturę lub relacje (np. rozwinięcie sekcji) są jednoznacznie komunikowane technologiom asystującym?

C.7 Adaptacja procedury do modułów EN 301 549 (9/10/11)

Niniejsza procedura ma charakter transwersalny i znajduje zastosowanie w modułach EN 301 549 dotyczących:

  • 9.x – treści internetowych (Web),
  • 10.x – dokumentów elektronicznych,
  • 11.x – oprogramowania (funkcjonalność otwarta i zamknięta).

Poniżej określono specyfikę stosowania procedury w zależności od typu produktu.


C.7.1 Moduł Web (EN 9.x)

W przypadku stron internetowych i aplikacji webowych relacje strukturalne są najczęściej realizowane poprzez:

  • semantyczne elementy HTML (np. nagłówki, listy, tabele),
  • regiony i punkty orientacyjne (landmarki),
  • powiązania etykieta–pole,
  • właściwości i relacje ARIA,
  • logiczną kolejność w drzewie DOM.

W ramach testu należy:

  • zweryfikować strukturę w kodzie źródłowym lub narzędziu inspekcyjnym,
  • przeanalizować drzewo dostępności,
  • potwierdzić poprawność komunikacji relacji przy użyciu czytnika ekranu.

Relacje dynamiczne (np. zakładki, rozwijane sekcje, elementy przełączane) muszą być możliwe do określenia programowo i jednoznacznie komunikowane technologiom asystującym.


C.7.2 Moduł Dokumenty (EN 10.x)

W przypadku dokumentów elektronicznych (np. PDF, dokumenty pakietów biurowych, e‑publikacje) relacje strukturalne realizowane są poprzez:

  • style nagłówków i logiczną strukturę dokumentu,
  • oznaczenia list i tabel,
  • znaczniki strukturalne (np. w tagged PDF),
  • powiązania nagłówków tabel z komórkami danych,
  • logiczne drzewo struktury dokumentu.

W ramach testu należy:

  • zweryfikować istnienie i poprawność struktury logicznej,
  • przeanalizować panel tagów (w przypadku PDF),
  • sprawdzić nawigację po nagłówkach i tabelach przy użyciu czytnika ekranu.

Brak logicznej struktury dokumentu (np. nagłówki zdefiniowane wyłącznie wizualnie) stanowi niezgodność.


C.7.3 Oprogramowanie – funkcjonalność otwarta (EN 11.x, open functionality)

W oprogramowaniu współpracującym z technologiami asystującymi relacje strukturalne muszą być odwzorowane w systemowym drzewie dostępności (np. UI Automation, AX, AT-SPI).

Relacje mogą obejmować:

  • nadrzędność i podrzędność elementów,
  • logiczne grupy kontrolek,
  • powiązania etykieta–kontrolka,
  • relacje kontrola–obszar sterowany,
  • role i właściwości komponentów interfejsu.

W ramach testu należy:

  • przeanalizować drzewo dostępności przy użyciu narzędzia inspekcyjnego,
  • zweryfikować komunikację struktury przy użyciu natywnego czytnika ekranu,
  • ocenić, czy użytkownik może zidentyfikować strukturę interfejsu w sposób równoważny użytkownikowi widzącemu.

C.7.4 Oprogramowanie – funkcjonalność zamknięta (EN 11.x, closed functionality)

W przypadku produktów o funkcjonalności zamkniętej (np. kioski samoobsługowe, urządzenia dedykowane) relacje strukturalne należy oceniać w kontekście dostępnego interfejsu użytkownika.

Ocena dotyczy w szczególności:

  • jednoznaczności nagłówków ekranów,
  • logicznego grupowania opcji i pól wyboru,
  • czytelności relacji nazwa–wartość,
  • spójności prezentacji relacji w całym interfejsie.

Jeżeli produkt nie udostępnia standardowego drzewa dostępności, weryfikacja może mieć charakter:

  • funkcjonalny (test użytkowy),
  • dokumentacyjny (analiza specyfikacji producenta),
  • obserwacyjny (analiza zachowania interfejsu).

W każdym przypadku należy ustalić, czy relacje przekazywane wizualnie są jednoznacznie możliwe do zidentyfikowania przez użytkownika korzystającego z dostępnych mechanizmów interfejsu.


Koniec Załącznika C.