Przejdź do głównej zawartości
Wersja robocza
Jest to dokument roboczy, który w dowolnym momencie może zostać zmieniony, zastąpiony lub usunięty. Nie należy korzystać z tego opracowania jako czegoś innego niż dokumentu w trakcie opracowywania.
Nie wahaj się proponować zmian. Możesz komentować, uzupełniać, redagować każdy fragment dokumentu.

Inwentaryzacja zasobów cyfrowych

Opracowanie: Bartłomiej Wilk, Tomasz Kałużyński, Cezary Tomczyk
Data zgłoszenia: 19 października 2025 r., ostatnia aktualizacja: 20 września 2026 r.

1. Cel zalecenia​

OrganizacjaGrupa ludzi, instytucja lub państwo działające wspólnie w celu osiągania określonych celów w ramach ustalonej struktury. może nie mieć pełnej i aktualnej wiedzy o swoich zasobach cyfrowych, wymaganiach dostępności, które ich dotyczą, znanym stanie dostępności oraz odpowiedzialności za te zasoby. Rozproszenie tych informacji utrudnia planowanie ocen, ustalanie priorytetów, zarządzanie ryzykiem i koordynowanie działań naprawczych.


2. Zalecenie​

Organizacja prowadzi i utrzymuje systematyczną inwentaryzację zasobów cyfrowych, która zapewnia aktualną wiedzę o zasobach, odpowiedzialności za nie, mających zastosowanie wymaganiach oraz znanym stanie ich dostępności cyfrowej.


3. Rekomendacje​

3.1. Zakres inwentaryzacji i model zasobów​

Organizacja określa zakres inwentaryzacji tak, aby obejmował zasoby cyfrowe istotne dla zapewniania dostępności cyfrowej i zarządzania odpowiedzialnością za te zasoby.

Na potrzeby inwentaryzacji zasobem cyfrowym jest rozwiązanie cyfroweZasób cyfrowy lub powiązany zestaw zasobów realizujący określoną funkcję albo umożliwiający wykonanie zadania przez użytkownika lub organizację., za którego utworzenie, zakup, utrzymanie, rozwój, publikację lub udostępnianie organizacja odpowiada w całości albo w części lub na które ma realny wpływ.

W inwentaryzacji organizacja rozróżnia:

  1. zasoby główne, które są samodzielnymi obiektami zarządczymi;
  2. elementy zasobów, które są częścią zasobu głównego albo innego zasobu nadrzędnego.

Zasobami głównymi mogą być w szczególności:

  1. strony internetowe;
  2. aplikacje mobilne;
  3. aplikacje webowe;
  4. systemy wewnętrzne;
  5. platformy;
  6. usługi cyfrowe.

Elementami zasobów mogą być w szczególności:

  1. dokumenty;
  2. multimediaDźwięk, wideo, prezentowane również w sposób interaktywny, lub połączenie tych form przekazu.;
  3. formularze;
  4. mapy;
  5. komponenty;
  6. moduły funkcjonalne;
  7. strony lub ekrany w ramach większego rozwiązania.

Organizacja nie traktuje każdego pojedynczego pliku jako odrębnego, równorzędnego zasobu zarządczego, jeżeli wystarczające jest przypisanie go do zasobu nadrzędnego. Odrębna ewidencja elementu jest uzasadniona wtedy, gdy element ma znaczenie dla oceny dostępności, obsługi zgłoszeń, planowania napraw, ryzyka, deklaracji dostępności albo odpowiedzialności.

Dla elementów zasobu organizacja utrzymuje jednoznaczne powiązanie z zasobem nadrzędnym. Powiązanie pozwala ustalić, w jakim kontekście element jest udostępniany, kto odpowiada za jego utrzymanie i czy jest objęty informacjami publikowanymi dla zasobu głównego.

3.2. Identyfikowanie zasobów​

Organizacja identyfikuje zasoby cyfrowe na podstawie wiedzy pochodzącej z wielu źródeł, aby inwentaryzacja nie ograniczała się do zasobów znanych jednej komórce organizacyjnej.

W procesie identyfikowania zasobów organizacja wykorzystuje w szczególności:

  1. informacje od komórek merytorycznych i właścicieli usług;
  2. rejestry systemów, aplikacji, domen, stron, usług i baz wiedzy;
  3. dokumentację umów, zamówień, licencji i usług utrzymaniowych;
  4. informacje o zasobach utrzymywanych przez podmioty zewnętrzne;
  5. informacje o zasobach tworzonych poza centralnym IT;
  6. dane o publikowanych dokumentach, multimediach, formularzach i innych elementach serwisów;
  7. informacje z ocen dostępności, zgłoszeń użytkowników, działań naprawczych i przeglądów deklaracji dostępności.

Organizacja włącza identyfikowanie zasobu do czynności związanych z jego utworzeniem, zakupem, wdrożeniem, uruchomieniem lub przejęciem do utrzymania. Nowy zasób jest ujmowany w inwentaryzacji możliwie wcześnie, odpowiednio na etapie planowania, zakupu, tworzenia, wdrażania lub przejęcia do utrzymania.

Organizacja okresowo sprawdza kompletność inwentaryzacji. Przegląd kompletności obejmuje co najmniej porównanie rejestru z aktualną wiedzą komórek organizacyjnych, rejestrami technicznymi, umowami, domenami, wykazami usług oraz zasobami publikowanymi na stronach internetowych i w aplikacjach.

3.3. Klasyfikacja i zakres wymagań dostępności​

Organizacja klasyfikuje zasoby w sposób, który pozwala ustalić, jakie wymagania dostępności mają do nich zastosowanie i z czego wynika ich zastosowanie.

Dla zasobu organizacja określa w szczególności:

  1. typ zasobu;
  2. sposób udostępniania;
  3. odbiorców;
  4. kontekst użycia;
  5. podstawę zastosowania wymagań;
  6. mające zastosowanie wymagania dostępności;
  7. ewentualne wyłączenia, ograniczenia lub szczególne uwarunkowania.

Organizacja nie zakłada automatycznie, że każdy zasób podlega wszystkim wymaganiom wynikającym z Europejskiego Aktu o Dostępności albo całej normie EN 301 549Europejska norma określająca wymagania dostępności dla produktów i usług technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz powiązane procedury testowe i metody oceny.. Zakres wymagań wynika z typu zasobu, sposobu udostępniania, funkcji zasobu, podstawy prawnej, umowy, standardów przyjętych w organizacji oraz innych właściwych uwarunkowań.

Jeżeli wymagania wynikają z WCAGStandard W3C Web Content Accessibility Guidelines określający testowalne kryteria dostępności treści internetowych i interfejsów cyfrowych., organizacja wskazuje właściwą wersję i poziom zgodności, na przykład WCAG 2.1 AA albo WCAG 2.2 AA, jeżeli taki poziom ma zastosowanie. Organizacja nie opisuje EN 301 549 poziomami A lub AA, ponieważ są to poziomy zgodności WCAG, a nie poziomy zgodności z EN 301 549.

3.4. Role i odpowiedzialność​

Organizacja określa role związane z prowadzeniem inwentaryzacji i zarządzaniem zasobami cyfrowymi. Podział ról służy ustaleniu odpowiedzialności, kontaktów roboczych i decyzji, a nie tworzeniu nadmiernie rozbudowanej struktury.

Organizacja określa w szczególności:

  1. odpowiedzialnośćPrzypisanie roli lub podmiotowi obowiązku doprowadzenia do określonego rezultatu, podjęcia decyzji albo zapewnienia wykonania działań. za prowadzenie i utrzymanie rejestru;
  2. właściciela biznesowego zasobu;
  3. komórkę odpowiedzialną za zasób;
  4. odpowiedzialność techniczną za utrzymanie lub rozwój;
  5. odpowiedzialność za treści;
  6. odpowiedzialność za dostępnośćDostępność architektoniczna, cyfrowa oraz informacyjno-komunikacyjna, co najmniej w zakresie określonym przez minimalne wymagania ustawowe, będąca wynikiem uwzględnienia uniwersalnego projektowania albo zastosowania racjonalnego usprawnienia. cyfrową;
  7. wykonawcę, dostawcę lub podmiot utrzymujący, jeżeli ma znaczenie dla dostępności zasobu.

Jedna osoba, komórka organizacyjna albo zespół może pełnić kilka ról, jeżeli odpowiada to strukturze organizacji i nie utrudnia rozliczalności. Przy zasobach złożonych organizacja może wskazać różne role dla zasobu głównego i dla jego elementów.

Właściciel biznesowy odpowiada za funkcję zasobu, jego znaczenie dla usług organizacji i decyzje dotyczące utrzymania, rozwoju lub wycofania. Odpowiedzialność techniczna obejmuje utrzymanie technologii, konfiguracji i środowiska. Odpowiedzialność za treści obejmuje publikowanie i aktualizowanie informacji. Odpowiedzialność za dostępność obejmuje koordynowanie wiedzy o wymaganiach, stanie, ryzykach i działaniach naprawczych.

3.5. Informacje o stanie dostępności​

Organizacja utrzymuje w rejestrze informacje o znanym stanie dostępności zasobu. Informacje te mają wskazywać nie tylko ogólny status, ale także podstawę, zakres i aktualność wiedzy o tym stanie.

Dane o stanie dostępności obejmują w szczególności:

  1. znany stanAktualny, udokumentowany opis określonego obiektu w danym momencie. W zapewnianiu dostępności cyfrowej pojęcie stanu odnosi się przede wszystkim do stanu dostępności i zgodności zasobów oraz do sposobu funkcjonowania organizacji w obszarach wpływających na zapewnianie dostępności cyfrowej. dostępności lub zgodności;
  2. źródło informacji;
  3. rodzaj ostatniej oceny;
  4. datę oceny;
  5. zakres ocenyOkreślenie przedmiotu, celu, mających zastosowanie wymagań oraz granic prowadzonej oceny.;
  6. odnośnik do raportu, protokołu, zgłoszenia, wyniku badania lub innego dowodu;
  7. zidentyfikowane problemy;
  8. planowane działania;
  9. status realizacji działań, jeżeli organizacja prowadzi taki monitoring w rejestrze.

Źródłem informacji może być między innymi audyt, ocenaDziałanie polegające na interpretacji informacji i materiału dowodowego w odniesieniu do określonych kryteriów w celu ustalenia stanu lub podjęcia decyzji. ekspercka, testy z użytkownikami, wynik badania automatycznego, przegląd redakcyjny, zgłoszenie użytkownika, odbiór prac, przegląd dokumentu albo informacja od dostawcy. Wynik badania automatycznego organizacja opisuje jako wynik tego badania, a nie jako procent zgodności ze standardem WCAG.

Organizacja odróżnia brak wiedzy o stanie dostępności od stwierdzonej niezgodności. Status zasobu nie ukrywa tego, że ocena była ograniczona, częściowa, nieaktualna albo dotyczyła tylko wybranych elementów.

3.6. Deklaracje dostępności​

Organizacja traktuje informacje o deklaracji dostępności jako dane przypisane do właściwej strony internetowej lub aplikacji mobilnej, jeżeli taki obowiązek ma zastosowanie. Organizacja nie tworzy odrębnego bytu zarządczego w postaci rejestru deklaracji dostępności.

Dla strony internetowej lub aplikacji mobilnej organizacja określa co najmniej:

  1. czy deklaracja dostępnościDokument publikowany przez podmiot publiczny dla strony internetowej lub aplikacji mobilnej, zawierający wymagane prawem informacje o jej dostępności cyfrowej oraz sposobach kontaktu i postępowania. jest wymagana;
  2. URL opublikowanej deklaracji;
  3. datę sporządzenia deklaracji;
  4. datę ostatniego przeglądu lub aktualizacji;
  5. status aktualności deklaracji.

Dokumenty, multimedia, formularze i inne elementy zasobu nie mają własnej deklaracji, jeżeli są objęte deklaracją zasobu nadrzędnego. RejestrUporządkowany i aktualizowany zbiór powiązanych informacji wykorzystywanych w zapewnianiu dostępności cyfrowej. Rejestr stanowi źródło informacji wykorzystywanych w procesach, raportowaniu i publikowaniu informacji. może zawierać informację, że dany element jest objęty deklaracją strony internetowej lub aplikacji mobilnej, z którą jest powiązany.

Jeżeli element zasobu ma istotny wpływ na treść deklaracji, organizacja uwzględnia tę informację przy przeglądzie i aktualizacji deklaracji zasobu nadrzędnego. Dotyczy to zwłaszcza elementów ważnych dla realizacji usług publicznych, elementów często używanych, elementów o wysokim ryzyku niedostępności oraz elementów wskazanych w zgłoszeniach użytkowników.

3.7. Powiązanie z innymi procesami​

Inwentaryzacja zasobów cyfrowych wspiera inne procesy zarządzania dostępnością cyfrową i sama jest przez nie aktualizowana. Organizacja traktuje rejestr jako źródło wiedzy wykorzystywane do decyzji, a nie jako archiwum danych uzupełniane po zakończeniu działań.

Rejestr wspiera w szczególności:

  1. planowanie ocen dostępności;
  2. priorytetyzację zasobów i działań;
  3. zarządzanie ryzykiem;
  4. planowanie i monitorowanie działań naprawczych;
  5. przegląd i aktualizację deklaracji dostępności;
  6. zakupy, zamówienia i modernizacje;
  7. planowanie budżetu;
  8. raportowanie;
  9. utrzymanie i rozwój zasobów;
  10. decyzje o migracji, archiwizacji lub wycofaniu zasobów.

Relacja działa także w drugą stronę. Wyniki ocen dostępności, zgłoszenia problemów, decyzje zakupowe, zmiany techniczne, działania naprawcze, aktualizacje deklaracji, zmiany właścicieli oraz decyzje o wycofaniu aktualizują dane rejestrowe.

Organizacja określa, które zdarzenia w innych procesach powodują aktualizację rejestru i kto odpowiada za przekazanie albo wprowadzenie informacji. Dzięki temu rejestr odzwierciedla bieżący stan zasobów, a procesy zarządzania korzystają z tej samej wiedzy.

3.8. Aktualizacja i cykl życia​

Organizacja aktualizuje dane o zasobie zdarzeniowo oraz okresowo sprawdza kompletność i aktualność inwentaryzacji.

Aktualizacja zdarzeniowa następuje w szczególności po:

  1. utworzeniu zasobu;
  2. zakupie lub zawarciu umowy dotyczącej zasobu;
  3. wdrożeniu lub uruchomieniu zasobu;
  4. istotnej zmianie funkcjonalnej, technicznej lub treściowej;
  5. zmianie właściciela, komórki odpowiedzialnej albo wykonawcy;
  6. ocenie dostępności;
  7. zgłoszeniu istotnego problemu dostępności;
  8. aktualizacji deklaracji dostępności;
  9. wykonaniu działania naprawczego;
  10. decyzji o migracji, archiwizacji albo wycofaniu zasobu.

Okresowy przegląd kompletności służy sprawdzeniu, czy rejestr obejmuje istotne zasoby i czy dane nadal odpowiadają rzeczywistemu stanowi organizacji. Częstotliwość przeglądu organizacja dobiera do skali i zmienności środowiska cyfrowego.

Organizacja określa status cyklu życia zasobu. Status może wskazywać, że zasób jest:

  1. planowany;
  2. tworzony lub nabywany;
  3. wdrażany;
  4. eksploatowany;
  5. modernizowany;
  6. wycofywany;
  7. wycofany albo archiwalny, jeżeli organizacja stosuje takie rozróżnienie.

Status cyklu życia pomaga ustalić, kiedy organizacja identyfikuje wymagania dostępności, kiedy planuje ocenę, kiedy aktualizuje deklarację, kiedy wymaga działań naprawczych i kiedy kończy odpowiedzialność za bieżące utrzymanie zasobu.

3.9. Ryzyko i priorytetyzacja​

Organizacja wykorzystuje inwentaryzację do oceny znaczenia zasobów i ustalania kolejności ocen oraz działań naprawczych.

Przy ocenie znaczenia zasobu organizacja uwzględnia w szczególności:

  1. liczbę użytkowników;
  2. znaczenie zasobu dla realizacji usług publicznych;
  3. skutki niedostępności dla użytkowników;
  4. częstotliwość użycia;
  5. krytyczność procesu obsługiwanego przez zasób;
  6. ryzyko wykluczenia użytkowników, w tym osób z niepełnosprawnościami, w przypadku niedostępności zasobu;
  7. widoczność publiczną zasobu;
  8. zależności między zasobem głównym i jego elementami;
  9. znane problemy dostępności i historię zgłoszeń;
  10. planowane zmiany, modernizacje albo wycofanie.

Rejestr wspiera priorytetyzację, jeżeli pozwala zestawić znaczenie zasobu, znany stan dostępności, ryzyka, terminy, odpowiedzialność i planowane działania. Organizacja może stosować własną skalę priorytetu, o ile jest zrozumiała dla osób podejmujących decyzje.

3.10. Ocena kompletności i skuteczności​

Organizacja sprawdza, czy inwentaryzacja rzeczywiście wspiera zarządzanie dostępnością cyfrową. Ocena nie ogranicza się do sprawdzenia istnienia rejestru.

Organizacja może oceniać skuteczność procesu przez sprawdzenie, czy:

  1. wszystkie istotne zasoby są zidentyfikowane;
  2. nowe zasoby trafiają do rejestru przy utworzeniu, zakupie, wdrożeniu albo uruchomieniu;
  3. elementy zasobów są powiązane z zasobami nadrzędnymi;
  4. odpowiedzialność za zasoby jest określona;
  5. zakres wymagań dostępności jest wskazany i uzasadniony;
  6. informacje o stanie dostępności mają źródło, datę i zakres;
  7. wyniki ocen, zgłoszeń i napraw aktualizują dane rejestrowe;
  8. informacje o deklaracjach dostępności są aktualne dla właściwych stron internetowych i aplikacji mobilnych;
  9. zasoby wycofane są właściwie oznaczone;
  10. rejestr jest wykorzystywany przy planowaniu ocen, napraw, zakupów, budżetu, raportowania i wycofywania zasobów.

Wyniki oceny skuteczności organizacja wykorzystuje do poprawy procesu, uzupełnienia danych, doprecyzowania ról oraz lepszego powiązania rejestru z innymi procesami.

3.11. Skalowalność​

Organizacja dobiera narzędzie do skali i złożoności swoich zasobów. ZalecenieWystąpienie o charakterze służbowym adresowane do organizacji, podstawowa forma dokumentu Sieci. nie wymaga stosowania jednego konkretnego rozwiązania technicznego.

Mała organizacja może prowadzić rejestr w arkuszu, jeżeli arkusz zapewnia kompletność danych, aktualizację, dostęp dla właściwych osób i możliwość wykorzystania informacji w zarządzaniu.

Większa organizacja może wykorzystać system CMDB, GRC, narzędzie do zarządzania usługami, system obiegu spraw, bazę wiedzy albo inne rozwiązanie wspierające relacje między zasobami, odpowiedzialnością, ocenami, ryzykami i działaniami.

Niezależnie od narzędzia organizacja zachowuje procesowy charakter inwentaryzacji, spójny zakres informacji, jasną odpowiedzialność, aktualizację zdarzeniową i wykorzystanie danych w decyzjach zarządczych.


4. Uzasadnienie​

Systemowe zapewnianie dostępności cyfrowejSposób działania organizacji, w którym role, odpowiedzialności, procesy, zasoby i mechanizmy oceny są wzajemnie powiązane i skoordynowane, tak aby organizacja trwale zapewniała dostępność cyfrową. wymaga wiedzy o tym, jakie zasoby cyfrowe organizacja posiada, utrzymuje, publikuje lub wykorzystuje do świadczenia usług. Bez tej wiedzy organizacja nie może ustalić, które zasoby wymagają oceny, które mają największe znaczenie dla użytkowników, gdzie występują ryzyka i kto może podjąć decyzję o naprawie.

Brak uporządkowanej wiedzy o zasobach powoduje, że działania dostępnościowe są reaktywne i fragmentaryczne. Organizacja reaguje na pojedyncze zgłoszenia albo wyniki pojedynczych audytów, ale nie widzi pełnego obrazu środowiska cyfrowego. W takiej sytuacji trudno planować zasoby finansowe, zamawiać odpowiednie prace, rozliczać wykonawców i sprawdzać postęp.

Rozproszona odpowiedzialność zwiększa ryzyko, że zasób będzie rozwijany lub publikowany bez uwzględnienia wymagań dostępności. Właściciel biznesowy może nie znać wymagań technicznych, zespół techniczny może nie znać znaczenia usługi, redaktorRola przygotowująca treść do udostępnienia zgodnie z przyjętymi zasadami językowymi, strukturalnymi, redakcyjnymi i dostępnościowymi. może nie wiedzieć, że dokument jest elementem zasobu krytycznego, a osoba odpowiedzialna za dostępność może nie otrzymać informacji o zmianie. Inwentaryzacja zmniejsza to ryzyko, ponieważ łączy zasób z rolami i kontaktami potrzebnymi do działania.

Jednorazowa lista zasobów nie rozwiązuje problemu zarządczego. Zasoby cyfrowe zmieniają się przez cały cykl życia: są planowane, nabywane, wdrażane, modyfikowane, oceniane, naprawiane, modernizowane i wycofywane. Informacje o nich tracą wartość, jeżeli nie są aktualizowane po zdarzeniach wpływających na dostępność, odpowiedzialność lub wymagania.

Powiązanie zasobu z wymaganiami i znanym stanem dostępności pozwala odróżnić zasoby ocenione od nieocenionych, zasoby zgodne od wymagających naprawy oraz zasoby o wysokim znaczeniu od zasobów o mniejszym ryzyku. Dzięki temu rejestr staje się narzędziem decyzji: pomaga ustalić, co sprawdzić najpierw, gdzie skierować środki i które działania mają największy wpływ na użytkowników.

Uwzględnienie deklaracji dostępności w danych właściwych stron internetowych i aplikacji mobilnych pozwala utrzymać zgodnośćStopień spełnienia określonych wymagań dotyczących dostępności cyfrowej. Ocena zgodności jest jednym ze źródeł informacji wykorzystywanych w zapewnianiu dostępności cyfrowej, lecz nie wyczerpuje wiedzy o rzeczywistej dostępności. między wiedzą wewnętrzną a informacją publikowaną użytkownikom. Deklaracja nie zastępuje jednak inwentaryzacji. Jest jednym z elementów wiedzy o zasobie i korzysta z informacji o stanie dostępności, ocenach, naprawach oraz zmianach.

Rejestr zasobów cyfrowychUporządkowany wykaz zasobów cyfrowych zawierający dane potrzebne do zarządzania nimi w czasie. ma wartość wtedy, gdy jest używany w bieżącym zarządzaniu. Nie jest celem samym w sobie ani archiwum dokumentacji. Jest wspólnym punktem odniesienia dla osób odpowiedzialnych za usługi, technologię, treści, dostępność, zakupy i utrzymanie. Umożliwia przejście od pojedynczych działań naprawczych do powtarzalnego zarządzania dostępnością cyfrową w całej organizacji.


5. Podstawy prawne​

  • Dyrektywa (UE) 2016/2102 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2016 r. w sprawie dostępności stron internetowych i aplikacji mobilnych organów sektora publicznego,
  • Dyrektywa (UE) 2019/882 (Europejski Akt o Dostępności – EAADyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wymogów dostępności produktów i usług.),
  • Ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 848 z późn. zm.),
  • Ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dz.U. 2024 poz. 759),
  • Norma EN 301 549 V3.2.1 „Accessibility requirements for ICTTechnologie, sprzęt, systemy i procesy, których główną funkcją jest tworzenie, przetwarzanie, przechowywanie, prezentowanie, odbieranie lub przesyłanie danych i informacji elektronicznych oraz powiązanych treści. products and services”.

6. Źródła​

W zaleceniu uwzględniono poniżej wymienione przepisy i dokumenty. Przepisy te nie ustanawiają wprost ogólnego obowiązku prowadzenia rejestru zasobów cyfrowych. Inwentaryzacja jest rozwiązaniem zarządczym wspierającym wykonywanie obowiązków dotyczących dostępności cyfrowej, deklaracji dostępności, monitorowania stanu zasobów, zakupów, utrzymania i reagowania na problemy.

  1. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego.
  2. Ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, w szczególności przepisy dotyczące zapewniania dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych, wyłączeń, deklaracji dostępności, przeglądu i aktualizacji deklaracji oraz postępowania w sprawie zapewnienia dostępności cyfrowej.
  3. DecyzjaRozstrzygnięcie podejmowane na podstawie informacji dotyczących dostępności cyfrowej i sposobu jej zapewniania. Decyzje prowadzą do działań wpływających na stan dostępności i zgodności lub na doskonalenie sposobu działania organizacji. wykonawcza Komisji (UE) 2018/1523 z dnia 11 października 2018 r. ustanawiająca wzór deklaracji dostępności zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/2102.
  4. Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1524 z dnia 11 października 2018 r. ustanawiająca metodykę monitorowania i zasady sprawozdawczości państw członkowskich zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/2102.
  5. Ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze - w zakresie, w jakim dana organizacja, produkt lub usługa podlega jej przepisom.
  6. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wymogów dostępności produktów i usług - w zakresie, w jakim ma zastosowanie do danego produktu lub usługi.
  7. EN 301 549, Accessibility requirements for ICT products and services - jako norma określająca wymagania dostępności dla produktów i usług TIK, stosowana odpowiednio do typu zasobu i podstawy jej zastosowania.

6. Źródła i opracowania​

  1. University of Iowa, Digital Accessibility Portfolio Inventory Guidelines, dostęp: 20 września 2026 r.
  2. TPGi, Guide to Creating a Successful Digital Accessibility Program - Part 2: Getting Started, dostęp: 20 września 2026 r.
  3. University of North Carolina at Chapel Hill, 3 tips for tackling your digital accessibility audit, dostęp: 20 września 2026 r.
  4. University of Michigan, Inventory IT for Accessibility, dostęp: 20 września 2026 r.
  5. W3C, Accessibility Maturity Model, dostęp: 20 września 2026 r.
  6. W3C WAI, Planning and Managing Web Accessibility, dostęp: 20 września 2026 r.
  7. W3C WAI, Resources for Roles, dostęp: 20 września 2026 r.

7. Powiązania z innymi dokumentami Sieci​

  1. Obserwowanie i ocenianie stanu dostępności i zgodności rozwiązań - określa zasady uzyskiwania i dokumentowania wiedzy o stanie dostępności i zgodności, która zasila dane rejestrowe.
  2. Przegląd i aktualizacja deklaracji dostępności cyfrowej - opisuje proces wykorzystujący aktualną wiedzę o stronie internetowej lub aplikacji mobilnej, w tym dane o zasobie i jego stanie.
  3. Systemowe rozwiązywanie problemów dostępności - dotyczy obsługi problemów, które mogą aktualizować informacje o stanie zasobu, ryzykach i działaniach naprawczych.
  4. Zapewnianie dostępności cyfrowejCiągłe działania organizacji służące tworzeniu, nabywaniu, utrzymywaniu, ocenianiu i poprawianiu dostępności jej rozwiązań, treści i usług cyfrowych. zasobów archiwalnych, migrowanych i wycofywanych - rozwija zasady postępowania z zasobami w końcowych etapach cyklu życia.
  5. Dostępność cyfrowaDostępność cyfrowa strony internetowej i aplikacji mobilnej polega na zapewnieniu ich funkcjonalności, kompatybilności, postrzegalności i zrozumiałości. w polityce zakupowej - wskazuje zasady uwzględniania dostępności cyfrowej przy nabywaniu technologii i treści, które po zakupie stają się elementem inwentaryzacji.

8. Załączniki​

  1. Wzór rejestru zasobów cyfrowych - model informacji służący do utrzymywania wiedzy o zasobach.
  2. Lista kontrolna inwentaryzacji zasobów cyfrowych - narzędzie do kwalifikowania i wyszukiwania zasobów, sprawdzania kompletności inwentaryzacji oraz rozpoznawania potrzeby aktualizacji rejestru.